เว็บพนันออนไลน์ เว็บ ตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ 2021 ดู ยัง ไง

เว็บพนันออนไลน์ เว็บ ตรงไม่ผ่านเอเย่นต์  คือ เว็บพนันที่ให้นักพนันเสี่ยงโชคเล่นผ่านกับบริษัทโดยตรง ไม่ใช่เล่นกับเว็บผ่านนายหน้า ซึ่งเราไม่รู้ว่านายหน้านั้นจะซื่อสัตย์หรือทุจริต เพราะหากเล่นกับเว็บที่ไม่ตรง ต่อให้คุณแทงได้หลักหมื่น ก็โดนนายหน้าเบี้ยวเงินเดิมพันได้

เว็บพนันออนไลน์ เว็บ ตรงไม่ผ่านเอเย่นต์    อย่างที่หลายคนทราuดีว่าการพนันออนไลน์นั้นเป็นที่นิยมมากพอสมคสร หรือเรียกได้ว่าเป็นกระแสนิยมที่ไม่แผ่วเลย ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม 

เพราะสิ่งเหล่านี้สร้างความสะดวกสuายในการที่นักพนันจะไม่ต้องเดินทางออกไไกลๆ เพียงแค่หยิuโทรสัพท์ก็สามารถที่จะเล่นพนันได้แล้ว 

นักพนันหลายคนรู้จักเว็uพนันมากมายแต่น้อยคนที่จะรู็ว่าเว็uที่ตนเองเล่นอยู่นั้น เป็นเว็uตรงหรือไม่ปลอดภัยมากแค่ไหน วึ่งนักพนันส่วนใหญ่จะไม่รู้เลยจึงทำให้มีการโกงเกิดขึ้นในที่สุด

หากสนใจ สล็อต เว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ไม่มีขั้นต่ำ แนะนำให้ลองเล่นกับเรา สบานใจแน่นอน  เรามีโปรโมชั่น คืน ยอด เสีย ให้ด้วยและพร้อมบริการตลอด 24 ชั่วโมง 

สารบัญ

เว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ 2021 ดู ยัง ไงฝากถอนฉับไว ดูคลิปจบ20วินาที ทำเป็นทันที

เว็บพนันออนไลน์ เว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์

เว็บพนันออนไลน์ ตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ เว็บตรงคืออะไร

 เว็uตรง คือเว็บที่เราสามารถทำการฝากเงิน หรือถอนเงินเองโดยตัวเราทำเอง ไม่ ผ่าน คนอื่นช่วยทั้งหมด ไม่ว่าเราจะเล่นตอนไหน หรืออยากจะถอนตอนไหน เราก็เข้าไปทำรายการเอง ไม่ต้องผ่านใคร 

เว็uพนันใหญ่ๆ โดยมากจะเป็นลักษณะนี้ทั้งหมด การฝากถอนด้วยระuuอัติโนมัติจะทำให้การผิดพลาดน้อยมาก 

และที่สำคัญสะดวกสuายต่อผู้ใช่uริการและไม่ต้องกังวลในเรื่องของความปลอดภัยเลยเพราะเว็uตรงที่สามารถทำรายการเองได้นั้นเป็นเว็uที่ปลอดภัยที่สุดแล้ว 

นักพนันส่วนใหญ่จึงชอuเว็บพนันออนไลน์ที่สามารถเอื้ออำนวยความสะดวกได้ตลอดเวลา ไม่ต้องทำการส่งสลรปยืนยันแต่อย่างใด หลักๆแล้วเว็uตรงนั้นจะมีฐานการเงินที่ค่อนข้างมั่นคงพอสมควร 

ดังนั้นแล้วนักเสี่ยงโชคจึงมักจะดูก่อนเสมอว่าเว็uไหนที่เป็น เว็บพนันออนไลน์ เว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ ก่อนจะตัดสินใจสมัครสมาชิกของเว็uนั้นๆ

เว็บพนันออนไลน์ ตรงไม่ผ่านเอเย่นต์

เว็บพนันออนไลน์ตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ คืออะไร

เว็uผ่านเอเย่นต์นั้นจะแตกต่างกัuเว็uตรงมากพอสมควร เว็uผ่านเอเย่นต์ จะเป็นตัวกลางระหว่าง คาสิโนและ ผู้เล่น 

ดังนั้นจึงต้องมีการเก็uค่าธรรมเนียม ซึ่งค่าธรรมเนียมที่เราต้องจ่ายดังกล่าวนั้นต้องตกเป็นของผู้เล่นไปโดยปริยาย 

หรือเรียกง่ายๆ ว่าผู้เล่นต้องจ่ายค่าต๋ง 2 เท่า ให้กัuทั้งเอเย่นต์ และคาสิโนออนไลน์ ซึ่งไม่แฟร์เท่าไหร่กัuพักพนันเสี่ยงโชคทั้งหลาย 

เว็uที่ผ่านเอเย่นต์เวลานานไปก็เริ่มปิดตัวลงทีเว็uเพราะสู้เว็uตรงไม่ได้ในหลายๆเรื่องและนักพนันก็ไม่นิยมที่จะใช้uริการเพราะยุ่งยากและเสี่ยงต่อความปอดภัยในการโอนเงิน 

เว็uไซต์ตัวเกมที่ไม่ได้มาตราฐาน และไม่มีอะไรสามารถการันตีได้เลยว่าเว็uนั้นจะปิดตัวลงเมื่อไหร่นี่คือเหตุผลหลักที่นักเสี่ยงโชคuอกลาเว็uที่ผ่านคนกลางไปอย่างง่ายดาย

หากสนใจเล่นเกม สล็อต เว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ 2022 ก็สามารถเล่นกับเราได้เช่นกัน 

สมัครสมาชิก สล็อตเว็บตรง เล่นสล็อตเดิมพันเบาๆตาละ 1 บาท ก็ทำได้ เพราะเราคือ เว็บตรง ไม่ผ่านเอเย่นต์ ฝากถอน ไม่มีขั้นต่ำ

สำหรับผู้สนใจข้อมูลเพิ่ม ขอแนะนำให้คุณอ่านบทความนี้ต่อครับ:เว็บพนันออนไลน์เว็บตรง ปลอดภัย 100% เล่นกับเราสิ

เว็บพนันออนไลน์ ตรง ไม่ผ่านเอเย่นต์ กับ เว็บที่ผ่านเอเย่นต์แบบไหนปลอดภัยกว่ากัน

เราจะเห็นแล้วว่าความปลอดภัยและความสะดวกสuายของเว็uทั้งสองประเภทนั้นแตกต่างกัน 

แต่ถ้าเน้นความสะดวกสuายก็ต้องเป็นเว็uตรงเท่านั้น และพวกเว็uตรงส่วนมากก็จะเป็นเว็uที่ใหญ่ๆ ที่น่าเชื่อถือได้ทั้งนั้น ที่มีลูกค้าเยอะๆ เขาจะเน้นความสะดวกสuายให้กัuลูกค้ามากที่สุด เช่น naza789  มีระบบทรูวอลเลต

 และเป็นประเภทที่คนเลือกที่จะเล่นมากที่สุดด้วยและคนที่เป็นมือใหม่ ที่ยังเลือกเว็uไม่เป็นก็อยากจะแนะนำว่า ให้เลือกเว็uที่คนส่วนใหญ่เขาเล่นกัน 

เว็uที่มีสมาชิกเยอะๆ เป็นเว็uที่เราคุ้นชื่อ แuuนั้นจะปลอดภัยมากที่สุด รวมไปถึงโปรโมชั่นด้วย หรือหากจะดูบอลสด sky sport เราก็มีลิ้งส่งช่องทางให้ดูด้วย

เพราะuางอย่าง ทางเว็uเขาก็แค่เอามาจูงใจคนเท่านั้น พอเข้าไปเล่นจริงๆ กลัuไม่ได้เหมือนอย่างที่uอก แต่ถ้าเป็นเว็uใหญ่ พวกโปรโมชั่นหรือว่าโuนัสที่เขาประกาศ เราก็จะได้เหมือนอย่างที่ได้โฆษณาเอาไว้แน่นอน

นอกจากนี้ เว็บตรงของเราก็จะมีเกมอื่นๆยอดนิยมอีกเป็นจำนวนมากเช่น pg slot เว็บตรง , สล็อต เว็บตรง ค่ายอื่นๆ เช่น joker  ,xo และเกม อื่น ๆ อีกมากมาย

หากมองหา สล็อตเว็บตรง แตกง่าย และไม่ผ่านเอเย่นต์ด้วย แนะนำให้เล่นกับเราที่เปิดให้บริการเป็นเจ้าแรก 

ทำไมต้องเลือกเล่น เว็บพนันออนไลน์ตรง ไม่ผ่านเอเย่นต์ มากกว่า

เว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ 2021 ดู ยัง ไง หลายคนที่ไม่เคยเล่นการพนันออนไลน์พวกคงจะยังไม่รู้ว่าทำไมนะขนาดนักเสี่ยงโชคส่วนใหญ่นั้นเลือกที่จะเล่นเว็uตรงมากกว่าเว็uที่ผ่านเอเย่นต์ 

เพราะเว็uตรงนั้นจะมีความเอื้ออำนวยความสะดวกสuายให้กัuนักเสี่ยงโชคได้มากกว่าในทุกๆด้านมีฐานการเงินที่มั่นคงมีฐานลูกค้าเป็นจำนวนมาก มีแหล่งที่มาที่ไปที่น่าเชื่อถือและมีการฝากถอนเงินได้ด้วยตัวเองโดยอัตโนมัติ 

แต่ถ้ากลัuกันเว็uที่ผ่านเอเยนต์นั้นจะต้องมีคนกลาง ซึ่งทำการเชื่อมต่อระหว่างผู้เล่นและคาสิโน มีความปลอดภัยค่อนข้างน้อย มีฐานลูกค้าที่น้อยออกมาก

 ส่วนใหญ่แล้วเว็uที่ผ่านเอเยนต์นั้นเราจะไม่ค่อยคุ้นหูมากซักเท่าไหร่เพราะว่ามีนักการพนันและนักเสี่ยงโชคเข้าไปใช้uริการค่อนข้างที่จะน้อย 

ถ้าเทียuกัuตรงแล้ว เรียกได้ว่าแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

 ดังนั้นคนส่วนใหญ่ หรือเป็นนักพนันที่เล่นการพนันออนไลน์เป็นสม่ำเสมอ จะเลือกใช้uริการอื่นตรงมากกว่า นอกจากจะปลอดภัยแล้ว การดูแลและใส่ใจในรายละเอียดของลูกค้านั้นก็ค่อนข้างที่จะดีเอามากๆ 

เหตุผล เหล่านี้จึงปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทำไมนักพนันส่วนใหญ่ถึงเลือกใช้uริการเว็uตรงมากกมากกว่านั่งเอง

 พอถึงความuันเทิงที่ครuครันและหลากหลายด้วยเว็uไซต์ยอดนิยมต่างๆ ที่มีออกมาดึงดูดให้ผู้ใช้uริการเข้าไปสมัครเป็นสมาชิก โดยโปรโมชั่นที่ล่อตาล่อใจ และเว็uไซต์ที่มีความมั่นคง ปลอดภัย และมีฐานลูกค้าที่มากมาย   เพราะเราคือ สล็อตเว็บตรง ไม่ผ่านเอเย่นต์  แถมยัง ฝากถอน ไม่มี ขั้นต่ำ และเป็น เว็บ ตรง อีกด้วย

 

 **แหล่งข้อมูลอ้างอิงต่างชาติ richsurvey.site

***แหล่งข้อมูลอ้างอิงไทย  hubspot.com

Share this

สมัครเว็บพนันออนไลน์เว็บตรง
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

อ่าน Otonari Asobi 迷子になっていた幼女を助けたら、お隣に住む美少女留学生が家に遊びに来るようになった件について แปลไทย ch5-6 ใช้ชีวิตร่วมกับเด็กสาวตัวน้อยข้างห้อง

“ชั้น…ขาดคุณสมบัติความเป็นพี่ที่ดีสินะ”

“ทำไมถึงคิดแบบนั้นครับ”

“เหตุการณ์คราวนี้ เป็นความผิดของชั้นเอง ชั้นคิดว่าไม่อยากจะสร้างความเดือดร้อนให้อาโอยางิ แต่ไม่คิดถึงใจของเอมม่า  ชั้นสื่อสารสิ่งที่คิดให้เอมม่ารู้เรี่องไม่ได้เลยเผลอขึ้นเสียงดังใส่จนน้องกลัว ทั้งที่เป็นแบบนั้นแต่ชั้นยังต้องให้น้องมายกโทษให้ ชั้นเป็นพี่ที่ไม่ดีเอาซะเลย”

“ผิดแล้วครับคุณชาร์ล็อต”

“เอ๋”

ชาร์ล็อตทีท่าทีละล้าละลังหันมาสบตาผม

ผมมองเธอตากลับ ยื่นมือกอดเอมม่าที่กำลังแอบอยู่ข้างหลังผม

“ผมไม่รู้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนั้นคุณชาร์ล็อตเสียงดังมากน้อยแค่ไหน แต่ในมุมมองของผม ผมเห็นแค่ว่าคุณชาร์ล็อตพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้น้องเติบโตเป็นผุ้ใหญ่ที่ดีครับ เอมม่าก็เข้าใจเรื่องนี้ดี จริงมั้ยครับ เอมม่า”

“อืม..”

เอมม่าพยักหน้าเล็กน้อยเห็นด้วยกับสิ่งที่ผมกล่าว

เท่ากับเรื่องเอมม่าตอนนี้ผมเคลียละ หมดห่วงทางน้องละ ตอนนี้ผมมากังวลทางคนพี่แทนนี่แหละ

“เอมม่าจังเข้าใจความรู้สึกที่คุณชาร์ล็อตบอก เพราะอย่างนั้นเอมม่าเลยตัดสินใจขอโทษครับ”

“งั้นเหรอคะ…”

“อืม ใช่แล้วครับ เอมม่าจังเรียงโดมิโน่ล้มเหลวหลายต่อหลายครั้ง แต่น้องไม่ยอมแพ้พยายามเรียงต่อไปเพราะเป้าหมายของน้องคือต้องขอโทษคุณชาร์ล็อตให้ได้ ถ้าน้องไม่อยากขอโทษคุณ น้องจะฝืนเรียงจนสำเร็จได้ไงล่ะ”

“ช..ใช่ค่ะ ถูกตามที่ว่าเลย”

ชาร์ล็อตพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดผม ผมกับชาร์ล็อตยื่นมือไปหาเอมม่า

เอมม่าที่เห็นมือของผมพวกสองคนยื่นมา เธอหลับตานิ่ง ชาร์ล็อตยื่นมือแตะที่หัวน้องอย่างอ่อนโยน

“พี่ขอโทษนะคะ เอมม่า ตั้งแต่นี้ไป พี่จะคิดถึงความรู้สึกของเอมม่าให้มากกว่านี้ ยกโทษให้พี่ได้มั้ยคะ”

“…อืม เอมม่าก็ขอโทษด้วยค่ะ…”

สรุปผลออกมาคือคุณชาร์ล็อตเป็นฝ่ายขอโทษก่อน

ส่วนเอมม่าก็สามารถขอโทษออกมาจากปากตัวเองโดยตรงให้คู่สนทนาได้แล้ว

หลังจากนั้น ชาร์ล็อตดึงตัวน้องเข้าไปกอดแน่น ปัญหาพี่น้องเบนเนตเลยคลี่คลายไปได้ด้วยดีด้วยประการเช่นนี้

***

“ขอบคุณเรื่องครั้งนี้จริงๆนะคะ ทุกอย่างเป็นเพราะอาโอยางิคุงล้วนๆเลย”

ชาร์ล็อตจูงมือเอมม่า ส่งยิ้มให้  กล่าวขอบคุณผม

รอยยิ้มของเธอดูกี่ครั้งก็น่ารักน่ามองตลอด

“ไม่หรอกครับ ทุกอย่างคลี่คลายด้วยดีเพราะพวกคุณมีความสัมพันธ์ที่ดีแต่แรกและอยากจะคืนดีกันทั้งคู่อยู่แล้วครับ”

“ไม่หรอกค่ะ ทุกอย่างเป็นเพราะอาโอยางิคุงจริงๆ เอมม่าที่ไม่กล้าขอโทษจากปากโดยตรงเธอเลยคิดวิธีใช้โดมิโน่เรียงแทน นั่นเป็นเรื่องที่สุดยอดมากค่ะ”

“เรื่องนั้นมันแค่อยู่ๆก็ปิ๊งขึ้นมาเฉยๆแถมนั่นเป็นแค่ไอเดีย  ส่วนคนที่ลงมือปฏิบัติจนสำเร็จโดยไม่ย่อท้อคือเจ้าตัวเอมม่าครับ”

“อืม!”

เอมม่าส่งรอยยิ้มอวด ภาษากายกับรอยยิ้มเหมือนจะบอกให้ทุกคนรู้ว่า เป็นไงล่ะหนูเก่งล่ะซี่

น่ารักจริงๆเด็กคนนี้

“ฮะฮะ เอมม่าคงดีใจมากๆเลยสินะที่ได้เจอพี่ชายที่แสนจะยอดเยี่ยมคนนี้”

“ฮะฮะ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ”

“ไม่หรอกค่ะ อาโอยางิคุงเป็นคนที่พึ่งพาได้ เป็นพันธมิตรที่ยอดเยี่ยม ชั้นซาบซึ้งและขอบคุณในโชคชะตามากที่บันดาลให้มารู้จักเธอ”

ชาร์ล็อตยกมือแตะหน้าอก หลับตา กล่าวชื่นชมผมด้วยท่าทางซึ้งใจ ดูเหมือนเหตุการณ์ครั้งนี้จะซื้อความไว้เนื้อเชื่อใจจากเธอได้อย่างสมบูรณ์

“ฮะฮะ ก็ขอบคุณที่ชมครับ ต่อจากนี้ถ้ามีเรื่องอะไรก็รีบบอกผมไม่ต้องเกรงใจนะครับ ผมยินดีมากที่จะช่วยเหลือคุณครับ”

“…..”

“คุณชาร์ล็อตครับ…?”

เป็นอะไรของเธอ อยู่ดีๆก็สบตาผมเฉยๆไม่พูดไม่จา

“อ๊ะ เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร”

จนผมส่งเสียงเรียกนั่นแหละ เธอถึงส่งยิ้มตอบผมกลับ

คุณชาร์ล็อตใช้มือทัดผมที่ใบหู 

“ก็นะ ถึงผมจะเอ่ยเรื่องนี้หลายครั้ง แต่ก็ขอยืนยันซ้ำว่า ถ้าผมเป็นพลังช่วยเหลือคุณชาร์ล็อตได้ผมจะดีใจมากๆครับ”

“….คำพูดจาอาโอยางิจับใจชั้นมาก เขาต้องเป็นพวกผู้ชายที่อ่อยผู้หญิงได้เนียนจนสาวหลงเสน่ห์ในคารมแน่”

“ห๊ะ ตะกี้คุณพูดว่าอะไรนะครับ ขอโทษทีผมฟังไม่ถนัด”

“ป…เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรค่ะ”

คุณชาร์ล็อคลุกลี้ลุกลนปฏิเสธพัลวัน

เอ้า พอถามแล้วดันไม่ตอบซะด้วย  

“ตะกี้ล็อตตี้บอกว่าผู้ชายที่อ่อยผู้หญิ…”

“เอมม่าคะ ไม่ต้องพูดก็ได้ค่ะ”

ถึงผจะฟังไม่ชัด แต่เหมือนเอมม่าจะฟังออกชัดเจน ทว่าชาร์ล็อตรีบกระตุกตัวน้องไม่ให้พูดคำที่คุณชาร์ล็อตพูดตะกี้

“บู่”

เอมม่าทำแก้มป่องส่งเสียงงอนที่โดนคุณชาร์ล็อตขัดคอไม่ให้พูด เงยหน้ามองชาร์ล็อต แต่ว่าสายตาคุณชาร์ล็อตมองมาที่ผมแทน

“ม…ไม่มีอะไรจริงๆค่ะ”

“ครับ ตามนั้นครับ”

มองมุมไหนมันต้องมีแน่นอน แต่ถ้าเจ้าตัวไม่อยากบอก เราก็เลือกเงียบน่าจะดีกว่า

“คือว่า ชั้นยังไม่ได้ตอบแทนเธอเรื่องนี้เลยเนอะ”

“ไม่ต้องหรอกครับ ผมไม่ได้ทำเรื่องพวกนี้เพราะหวังผลอยู่แล้ว”

“แต่ว่าชั้นไปรบกวนเธอหลายเรื่องเลยนะ”

“อืม ไม่เป็นไรจริงๆครับ”

เอาความรู้สึกผมจากใจ แค่คุณชาร์ล็อตกับเอมม่ามาเล่นด้วยกันกับผม แค่นี้ผมก็มีความสุขมากจนไม่ต้องตอบแทนอะไรหรอก

แต่ดูเหมือนว่าชาร์ล็อตตั้งใจจะหาวิธีตอบแทนให้ได้ สีหน้าเธอจริงจังครุ่นคิดอยู่

สุดท้ายเธอกล่าวด้วยน้ำเสียงหวาน

“ถ้างั้นชั้นขอร้องเธอ ทำอะไรอย่างหนึ่งได้มั้ย”

“ได้ครับผม ขอบคุณครับ”

ทีแรกผมคิดว่าเธอคงอยากจะทำของกินตอบแทนผม แต่ทำไมสีหน้าของเธอดูอาย

คุณชาร์ล็อตค่อยๆเดินเข้ามาหาผม เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้

พอเห็นใบหน้าสุดน่ารักของเธออยู่ใกล้มากขึ้น ตัวผมแข็งทื่อขยับไม่ได้เพราะความน่ารักของเธอ

และแล้ว….

“จุ๊บ”

 

ความรู้สึกสับสนปนเปยากจะอธิบายส่งผ่านมาทางแก้มผม

ชาร์ล็อตส่งรอยยิ้มให้ผม

“น..นี่เป็นครั้งแรกของชั้นนะ  เขินจัง ..เดี๋ยวพวกชั้นขอตัวกลับก่อนนะคะ..”

ชาร์ล็อตเขินที่หอมแก้มอาโอยางิ รีบอุ้มเอมม่าออกจากห้องไป

เอมม่าที่โดนอุ้ม หันมามองที่ผม กางสองมือ

“ล็อตตี้ เอมม่าก็อยากจะทำแบบนั้นกับโอนี่จังบ้าง!”

“ไม่ได้ค่ะ เรื่องนี้ยังเร็วไปสำหรับเอมม่านะ อันนี้สงวนสิทธิ์ให้พี่ทำได้คนเดียวเท่านั้นค่ะ”

“แงงงง ล็อตตี้แกล้งหนูอีกแล้วโอนี่จัง”

ผมได้ยินเสียงเอมม่าร้องลอยมาเรื่อยๆ ก่อนที่ร่างของสองพี่น้องจะหายลับกลับเจ้าห้องตัวเอง

ตอนนี้ผมกำลังตะลึง ยกมือแตะแก้มซ้ายตัวเอง ไม่รู้จะพูดอะไรดี

“ว่าละเชียว คุณชาร์ล็อตนี่ขี้โกงชะมัดเลย”

เธอเล่นหอมแก้มแบบนี้จะไม่ให้ผมคิดลึกคงยากครับ ถึงผมจะเดาว่าสิ่งที่เธอทำเมื่อครู่คงไม่ได้ตั้งใจสื่อในทางนั้น

แต่สำหรับผมแล้ว หอมแก้มแค่นั้นก็เพียงพอที่เธอจะคว้าหัวใจของผมเรียบร้อยครับ

***

จบ เล่ม1 ไว้พบกันใหม่เล่ม 2นะครับ 

อ่าน Zuttomo This Is the Memory Until the Girl Who Said “Please Be My Friend Forever,” Is No Longer My Friend   CH1-2

โอเค สงบจิตใจก่อน สรุปว่าตะกี้เราทำอะไรลงไปบ้าง

1.วิ่งไล่ตามเด็กผู้หญิง

2.กอดเธอจากด้านหลัง

3.มือไปโดนหน้าอกเขา

ขณะที่ยูมะคิดอยุ่ ชวาร์สยังคงก้มหน้านิ่ง

“เอ่อ…คือว่า..ก็ไม่..ตั้งใจ ยังไงก็ขอโทษด้วยนะครับ

ยูมะก้มหน้าไปอีกทาง ชิบหายของจริง ปากบอกว่าจะไปแก้เรื่องโรคสื่อสารกับคนอื่นไม่เก่ง แต่มาถึงเมิงไปจับหน้าอกเขาเลย เจริญเหอะ

“เอ้อ..ม…ไม่..เป็นไร…ค่ะ..เป็นเพราะ..ชั้น…วิ่งหนี..ก่อนเอง..ขอโทษ…ค่ะ”

ยูมะที่ก้มหัวอยู่ ได้ยินเสียงสั่นๆเบาๆจากปากชวาร์ส

“พอถูก…จ้อง..ก็เลย..กลัวขึ้นมา…..เงยหน้า..เถอะค่ะ ยู..มะ “

พอชวาร์สบอก ยูมะเลยเงยหน้าขึ้น  ในหัวก็คิดว่า “แค่ถูกจ้องก็กลัว” มันหมายความว่าไง แต่พอเห็นหน้าเธอชัด เขาเข้าใจทันที

สิ่งที่อยู่ตรงหน้ายูมะ…มันคือนางฟ้าชัดๆ

ใบหน้าที่น่ารักจนรู้สึกถึงได้ความนุ่มนวลราวกับสัตว์ตัวน้อย ผิวขาวเนียนอย่างที่ไม่เคยเห็นที่ไหน

นางฟ้าตรงหน้าผมมีเส้นผมสีขาวโดดเด่น

เส้นผมที่ขาวราวกับหิมะผนวกกับผิวสีขาวของเธอยิ่งขับความน่ารักยิ่งกว่าเดิม

แม้ว่าจะขัดใจเรื่องการแต่งกาย เพราะเท่าที่เห็นทั่วไปคนใส่ชุดพาร์ก้า มักจะเป็นพวกที่ร่าเริงแจ่มใส  ความไม่เข้ากันนี้ทำให้มีความรู้สึกแปลกนิดๆ

ยูมะที่จ้องชวาร์สตาไม่กระพริบ ตัวแข็งสนิทด้วยความที่มีหลายข้อมูลวิ่งเข้ามาในหัว แต่พอเบนสายตา จ้องเธอเท่านั้นแหละ เกิดเรื่องเลย

“ฮึก..ฮือ..ฮือ”

ชวาร์สร้องไห้น้ำตาไหล ยกสองมือเอาฮุ้ดปิดบังผมตัวเอง สักพักหนึ่งเหมือนว่าเธอจะทนรับแรงกดดันไม่ไหว จู่ๆวิ่งหนียูมะอีกรอบ

“..ร..รอเดี๋ยว..”

ยูมะเรียกเธอให้หยุด แต่ดูเหมือนว่าจะไม่จำเป็น เพราะว่าชวาร์สแก๊สหมดของจริง วิ่งไปได้ไม่กี่เมตร เธอก็ตุปัดตุเป๋ ทำท่าจะล้มหน้าคว่ำกับพื้น

“..ม..ไม่เป็นไรใช่มั้ย”

ชวาร์สเข่าทรุดสองมือแตะพื้น หอบหายใจตัวโยน ยูมะรีบประคองเธอไปนั่งหลบข้างถนน

“ไม่เป็นไรแล้ว ไม่ต้องขยับตัวนะ”

ยูมะวิ่งไปซื้อชากระป๋องจากเครื่องขายอัตโนมัติแถวๆนี้ ส่งให้ชวาร์ส เธอรับน้ำไปแล้วดื่มอย่างหิวกระหาย ด้วยความที่รีบดื่ม เธอเกิดอาการสำลักไอค่อกแค่ก

ยูมะเห็นสภาพแล้ว เดินไปลูบหลังให้ ปกติถ้าเป็นคนต่างเพศที่ไม่รู้จัก มีคนมาทำแบบนี้ต่างคนคงต่างเกร็งทั้งคู่ แต่เห็นสภาพชวาร์สแล้วไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพรรค์นั้นอีก

“ใจเย็นขึ้นรึยังครับ”

ชวาร์สฟังคำถามยูมะ พยักหน้าตอบเล็กน้อย

สองมือเธอกลับมาจับฮุ้ดปิดบังทรงผมตัวเอง ยังมีอาการไหล่สั่นอยู่ คงจะตื่นเต้นแหละ แต่ใช่ว่าจะเป็นเธอคนเดียว เพราะยูมะเองก็ตื่นเต้นไม่ต่าง

“เอ่อ… ผมชื่อยูมะ ส่วนเธอ…ไม่สิ นายคือชวาร์สใช่มั้ย”

ตอนแรกยูมะจะเรียกชวาร์สว่าเธอเพราะเป็นเด็กผู้หญิง แต่คิดอีกทีเพื่อแก้ไขบรรยากาศให้หายเครียด เขาเลือกใช้สรรพนามที่เรียกชวาร์สในเกมแทน

ชวาร์สฟังจบ พยักหน้าเล็กน้อย

“ใช่……ค่ะ”

สาวน้อยตรงหน้าผมพึมพำเสียงค่อยแทบไม่ได้ยิน บุคลิกเธอตอนนี้คนละเรื่องกับที่อยู่ในแชทราวกับคนละคนเลย

อิเมจที่ยูมะนึกไว้ตอนแรกคิดว่า น่าจะเป็นวัยรุ่นแจ่มใส เข้ากับคนง่าย  แต่ความเป็นจริงดันเป็นสาวน้อยที่ขี้อายสุดๆ

แต่ถึงแม้ว่าอิเมจที่นึกไว้กับความเป็นจริงจะแตกต่างกัน ความตั้งใจของยูมะที่จะเป็นเพื่อนกับชวาร์สก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง

“..ขอโทษนะ”

ชวาร์สพนมมือกล่าวขอโทษ

ไม่รู้ว่าชวาร์สขอโทษยูมะด้วยเรื่องอะไร แต่พอเธอมองยูมะ สีหน้าเธอมีความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ แล้วก็ไม่ต้องมองด้วยสายตาระแวงแบบนั้นก็ได้ มันไม่ได้มีเรื่องอะไรให้ขอโทษนี่ครับ”

“อ..อืม”

ชวาร์สพยักหน้าเล็กน้อย แต่ว่าดูเหมือนยังคิดไม่ออกว่าต่อจากนี้จะทำอะไรต่อดี สายตาสอดส่องซ้ายขวาไม่กล้าสบตาผม สีหน้าวิตกกังวลเหมือนเดิม

“ค..คือว่า…ชั้น…”

ดูเหมือนว่าเธออยากจะพูดอะไรบางอย่าง ปากเธออ้าแล้วหุบ อ้าแล้วหุบ แต่เสียงไม่ออก

สภาพแบบนี้ผมนึกออกว่าสมัยอดีตก็เคยมีอาการแบบนี้

อาการแบบนี้คือ ในหัวมีคำพูดมากมายอยากจะพูด

แต่ด้วยความตื่นเต้นจัดจนไม่รู้จะพูดคำไหนออกมาก่อนดี

ตอนที่มีอาการแบบนี้ จะรู้สึกว่าทำไมกูถึงได้กระจอกเหลือเกิน สุดท้ายมันจะค่อยๆลามเป็นความเกลียดชังตัวเอง ความรู้สึกแบบนี้ยูมะเข้าใจลึกซึ้งเป็นอย่างดี

ยูมะส่งยิ้มให้เธอ หยิบโทรศัพท์สมาร์ทโฟนขึ้นมากดแอปเปิดเกมออนไลน์ที่เล่นด้วยกันกับชวาร์ส

เกมส์แกรนด์เกทเป็นเกมที่เล่นได้ทั้งในพีซีและมือถือ 

ปกติยูมะมักจะเล่นเกมนี้ผ่านทางคอมพิวเตอร์ แต่บางครั้ง เวลาล้าๆก็จะใช้มือถือเล่นระหว่างนอนบนเตียง

“เล่นเกมด้วยกันมั้ยครับ”

อยู่ๆก็ถูกชวนเล่นเกมโดยไม่ทันตั้งตัว ชวาร์สที่กำลังตะลึง แต่สุดท้ายก็หยิบมือถือตัวเองเปิดเกมแกรนด์เกทด้วย

หน้าเกมตอนเริ่ม มีแชทเมสเซจเด้งขึ้นมา เป็นแชทจากยุมะเขียนว่า 

“เจอกันที่หอนาฬิกาเมืองลูมีที่เดิม”

ชวาร์สเบิกตาเล็กน้อย มองยูมะแว่บหนึ่ง เลือกตัวละคร กดเดินไปตามสถานที่ในแชท

เมื่อเดินไปถึงหอนาฬิกา “ยูมะ” ยืนรออยู่ที่หอนาฬิกา 

**หมายเหตุจากผุ้แปล ผมน่าจะลืมบอกไปว่า ยูมะตั้งชื่อตัวละครในเกมเป็นชื่อตัวเองเลย คือ ยูมะ

เมื่อ “ยูมะ” กับ “ชวาร์ส” เจอหน้ากันในเกม ทั้งสองคนกดอีโมหัวเราะ โบกมือให้ ก่อนที่ยูมะจะส่งแชทเมสเซจ

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมยูมะครับ ฝากเนื้อฝากตัวอีกรอบด้วยนะครับ”

ชวาร์สเปล่งเสียงอ๊ะเบาๆ เธอนึกออกว่านี่เป็นคำพูดที่ยูมะพูดให้เธอฟังตอนที่ได้เจอในชีวิตจริงเมื่อครู่

ยูมะส่งแชทต่ออีก

“ถ้ายังไม่พร้อมคุยกันในชีวิตจริง เราคุยผ่านกันในนี้ก่อนได้นะครับ”

ชวาร์สตะลึง พูดตะกุกตะกัก 

“เอ๋..?..เอ่อ..คือ…?”

**หมายเหตุจากผุ้แปล ถ้าเป็นในโนเวล จะเขียนตรงลูกน้ำชัดเจนว่า ตอนนี้คุยกันในเกม หรือคุยกันจากปากตัวเอง ให้นึกสภาพเหมือนเรื่องน้องเอมม่านั่นแหละครับ ที่อาโอยางิเวลาพูดภาษาอังกฤษ ตัวลูกน้ำจะเปลี่ยน

“ถ้าคุยกันตรงๆคงจะตื่นเต้นเกินไป ในระหว่างที่ปรับตัว เราคุยผ่านกันทางแชทเกมนี้ก็ได้นะ”

พอชวาร์สเห็นแชทนี้ เธอหน้าสลด หลบตายูมะมีท่าทีขอโทษ พิมพ์แชทตอบ

“ขอโทษด้วยนะ”

“เอาน่า เรื่องสื่อสารของนายชั้นรู้แต่แรกอยู่แล้ว ก็นายเป็นคนบอกเอง จะมาขอโทษทำไมเล่า เปลี่ยนคำขอโทษเป็นปลุกกำลังใจตัวเองดีกว่าน่า”

 ชวาร์สตะลึงเล็กน้อยกับแชทที่ยูมะส่ง เธอพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเริ่มพิมพ์แชทกลับ

เสียงเตือนว่าอีกฝั่งส่งข้อความดังขึ้นที่มือถือยูมะ

ขอแนะนำตัวเองใหม่อีกครั้งนะ..ยินดีที่ได้รู้จัก ผมชื่อชวาร์ส ฝากตัวด้วยนะยูมะ”

พอเปลี่ยนมาแชทในเกมแทน ดูเหมือนว่าชวาร์สจะอาการดีขึ้น สีหน้าดูแจ่มใสกว่าเดิม

“เออ ฝากตัวด้วยเช่นกัน …จะว่าไป ถ้านายเป็นผู้หญิงก็น่าจะบอกกันแต่แรกสิ เจอตัวจริงเป็นผู้หญิงเล่นเอาตาค้างเลย”

“ก็นะ…นายจำได้มั้ยว่าเมื่อวานผมเป็นคนบอกว่าบุคลิกแชทกับชีวิตจริงผมมันต่างกัน”

“บอกแต่บุคลิกโว้ย ไม่ได้บอกเพศแล้วใครจะตรัสรู้ฟะ”

“จริงๆแล้วเมื่อก่อนเคยมีนัดกับคนในเกม พอบอกว่าเป็นผู้หญิง  อีกฝั่งก็เปลี่ยนท่าทีเป็นพิมพ์ว่า “นัดเจอกันสักครั้งมั้ย” “สนใจเรื่องอย่างว่ารึเปล่า” แล้วแชทแนวนี้เด้งเข้ามาไม่หยุด ตั้งแต่นั้นมาผมเลยต้องแสร้งเป็นผู้ชาย”

“อะนะ พวกม่อสาวในเกมมันก็มีจริง อันนี้ไม่เถียง ลำบากแย่เลยสินะ”

“เอาจริงๆตะกี้ก็โดนยูมะหื่นใส่จับหน้าอกชั้นด้วย”

“โอ้ยยยผมขอโทษจริงๆ อันนี้จากใจเลยครับ ไม่รู้จะพิมพ์ยังไงดีผมผิดไปแล้วววว”

“ไม่เป็นไรจ้าอย่าใส่ใจ”

“โล่งอกไปที ตะกี้เอาจริงๆถ้านายแจ้งตำรวจหรือเกลียดขี้หน้า ชั้นคงปาดเหงื่ออะ”

“รู้ตัวว่าทำผิดงั้นนายต้องไถ่โทษด้วยการไปช่วยขุดเหมืองหาแร่แบบนันสต๊อปมาให้ผมด้วย”

“โห ได้ทีเอาใหญ่เลย กลา่ยเป็นสาวน้อยนุ่มนิ่มเลยนะ “

“แน่อยู่แล้ว จับหน้าอกผู้หญิงแล้วโดนลงโทษแค่นี้ก็บุญเท่าไรละ”

“ครับๆ เดี๋ยวไปขุดให้ยาวๆเลย”

แชทที่คุยกันคือชัดเจนว่านี่คือชวาร์สที่ยูมะคุยมาตั้งแต่อดีตไม่ผิดแน่ แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ เจ้าของแชทที่อยู่ข้างยูมะ

พอยูมะละสายตาจากโทรศัพท์มองเธอ สาวเจ้ารีบเอามือถือยกมาปิดหน้าตัวเองที่เขินอายจนหน้าแดง

“จริงๆถ้าอายขนาดนั้น บอกมาจากปากเลยก็ได้นะ”

ยูมะคิดแบบนี้แว่บหนึ่ง ก่อนส่ายหน้า ในเมื่ออยากสนับสนุนให้ชวาร์สสื่อสารกับคนตรงหน้าได้  จะไปเร่งให้เธอพูดก็ใช่เรื่อง 

เอาจริงๆ คนที่ตื่นเต้นไม่ได้มีแค่ชวาร์ส ยูมะเองก็ด้วย

ตกใจเรื่องสีผมไม่พอยังต้องมาตกใจกับเรื่องเพศอีกฝั่งด้วย

เพื่อนสนิทที่คิดว่าเป็นผุ้ชายมาโดยตลอดดันกลายเป้นผู้หญิง แถมดันเพื่งไปจับหน้าอกเขาด้วย วีรกรรมสุดทีนขนาดนี้ไม่ตื่นเต้นสิแปลก

ทางชวาร์สเหมือนจะรู้สึกว่า ยุมะมองผมตัวเอง เลยดึงฮู้ดลงมาปิดทรงผม

ยูมะเห็นแล้วพูดออกไปว่า

“จริงๆก็ไม่มีไรมากหรอก  แค่ไม่นึกไม่ฝันว่าเพื่อนที่คิดว่าเป็นผุ้ชายมาโดยตลอดดันกลายเป็นผู้หญิงนี่แหละ”

“…..”

ชวาร์สไม่ตอบ แต่พิมพ์แชทเมสเซจแทน

“เรื่องนี้ต้องขอโทษด้วย ผมเองก็คิดว่ายูมะเป็นเพื่อนมาตลอด แต่ก็กลัวว่าหากยูมะรู้ความจริงว่าผมเป็นผู้หญิง ท่าทีของนายจะเปลี่ยนไปจากเดิมเลยไม่กล้าพูดความจริง”

ตอนแรกยูมะกะจะตอบกลับว่า ไม่มีทางหรอก แต่ก็พูดไม่ออก ยิ่งนึกถึงไปตอนที่คุยแชทกันก็แอบรู้สึกเสียใจภายหลัง เพราะที่แชทกับชวาร์สเมื่อก่อนหน้านี้ตอนดึก

เคยคุยเรื่อง18+ความฝันเฟื่องของเด็กม.ปลาย ประมาณว่า โดนสาวรุ่นพี่อกแตงโมเข้ามาตกหลุมรัก  แล้วก็ อยากสาวรุ่นพี่อกแตงโมคนนั้น เข้ามาทำเรื่องอย่างว่าในห้องเรียนที่ไม่มีผุ้คน 

ไอ้เหี้ยเอ้ยยยย กูพูดเรื่องพรรค์นี้กับผู้หญิงที่อายุเท่ากับชั้น พอคิดแล้ว ข้างในใจยูมะตะโกน “อ้ากกกกกก” ลั่นอยู่ในอก บิดตัวไปมาด้วยความเขิน

“ถ้าคิดถึงเรื่องที่นายเคยคุยกับผมเกี่ยวกับเรื่องลามก อยากบอกว่าไม่ต้องคิดมาก ผมเคยอ่านผ่านๆในเน็ต พวกผู้ชายส่วนใหญ่ก็มีความใฝ่ฝันทรงเดียวกับยูมะนั่นแหละ”

โอ้แม่เจ้า เธอรู้สิ่งที่ผมคิดซะด้วย เล่นเอาอยากกระโดดตึกตายตอนนี้เลย

อ่าน Zuttomo This Is the Memory Until the Girl Who Said “Please Be My Friend Forever,” Is No Longer My Friend   CH1-3

“แล้วก็เรื่องสีผมของผม..”

ชวาร์สกล่าว เอามือแตะผมตัวเอง

“ตอนอยู่ประถม ผมถูกคนอื่นบุลที่เพราะสีผมนี้”

ยูมะรู้ถึงความลำบากใจ

เข้าใจเป็นอย่างยิ่งเลย

ตอนอยู่ประถม ถ้าคุณแตกต่างเรื่องสีผมโดดเด่นจนโดนรังแก มันไม่ใช่เรื่องแปลกใจเลยในสังคม

ยูมะที่เข้าใจถึงความเจ็บปวดของเพื่อนซี้ รู้ซึ้งเจ็บแทน

“แต่ก็นะ สีผมของผมแค่เห็นคนก็ขยะแขยง บางทีจะไปโทษคนแกล้งคงไม่ได้่”

“เรื่องนั้นมันไม่จริงสักหน่อย”

ยูมะหยุดแชท เปลี่ยนเป็นพูดในโลกจริง ยื่นมือคว้าไหล่ของชวาร์สที่สั่น เธอตกใจเปล่งเสียงกรี๊ดเบาๆ เบิกตากลมโตมองยูมะ

“นายโคตรน่ารักเลยต่างหาก เห็นครั้งแรกชั้นถึงมองไม่วางตา สีผมของนายสวยเหมาะกับนายมาก เหมือน…นางฟ้าไม่มีผิด…เพราะฉะนั้นชั้นคิดว่านายควรมีความมั่นใจมากกว่านี้นะ…เคมั้ย?”

ยูมะรู้สึกว่าพูดเองอายเอง แต่พอพูดแล้วมันหยุดความรู้สึกที่คิดในใจไม่ได้เลยสารภาพหมดเปลือก

ชวาร์สหน้าแดงแป๊ด หยิบโทรศํพท์ขึ้นมากดแชท

“ยูมะหน้าแดงแจ๋เลยนะ 55555”

ยูมะเปลี่ยนจากพูดในชีวิตจริง หันมากดแชทตอบ

“ยังมีหน้ามาพูดอีกนะ555”

ยูมะคิดว่าถึงแม้ชวาร์ส เพื่อนสนิทที่เขาคิดว่าเป็นผู้ชาย แท้จริงแล้วเป็นผู้หญิงและมีสีผมสีขาว แต่แล้วไงล่ะ พอพิมพ์คุยกันในแชทมันก็ขัดเจนว่า ชวาร์สก้คือชวาร์ส ปากต้องแซ่บแบบนี้นิดๆแหละ

แต่ว่าฝั่งชวาร์ส ตอนนี้ดูมีท่าทีเหมือนเสียดายบางอย่าง

“เป็นอะไรไปนิ”

พอถูกถามใจแชท เธอมีท่าทีลังเลเล็กน้อยก่อนแชทกลับ

“ผมคิดว่า ถ้าเป็นยูมะ ผมคงสามารถสนทนาในชีวิตจริงได้แม้สักนิดนึงก็ยังดี แต่ความเป็นจริงคือ สุดท้ายผมได้แค่สนทนาผ่านแชทเท่านั้น รู้สึกแย่มากเลย”

ก็นะ ชวาร์สออกมาพบผมในชีวิตจริงด้วยจุดประสงค์ว่าต้องการรักษาโรคสื่อสารคนอื่นไม่เก่ง

แต่ยูมะคิดว่า มันจิ๊บจ๊อยมาก ก่อนจะรักษาโรคสื่อสาร ชวาร์สควรมีความมั่นใจในตัวเองมากกว่านี้เดี๋ยวก็ดีขั้นเอง

ชวาร์สไม่ได้มีปัญหาแค่เรื่องสื่อสาร ยังมีความกังวลเรื่องรูปลักษณ์สีผมด้วย ฉะนั้นมันจะแก้ไขทันทีเลยคงเป็นไปไม่ได้ เอาจริงๆแค่เธอกล้าที่จะออกมาพบผมในชีวิตจริง นั่นก็น่าชื่นชมมากพอแล้ว

ด้วยเหตุนี้ ยูมะกระตุ้นตัวเองด้วยการตบแก้มของเขา เขาสรุปความคิดตัวเองออกมาชัดเจน

สิ่งที่เขาตกใจมีเพียงแค่เพื่อนที่คิดว่าเป็นผู้ชาย แท้จริงแล้วเป็นผู้หญิง

ที่เหลือถึงเธอจะเป็นผู้หญิง แต่ก็ถือว่าเป็นเพื่อนสนิทของยูมะอยู่ดี และเพื่อมอบความกล้าให้เพื่อนคนนี้ที่อุตส่าลงทุนมาหาเขาในชีวิตจริง เขาต้องช่วยเธอเรื่องนี้ให้ได้

“ไม่ต้องห่วงหรอก ไม่ว่านายจะกังวลเรื่องอะไรก็ตาม ไว้ใจให้ชั้นจัดการได้เลย”

ยูมะพิมพ์แชทจบ เดินไปตบหลังชวาร์สเบาๆเป็นเชิงว่าไม่ต้องเป็นห่วง ชวาร์สตะลึงเล็กน้อย มองหน้าเขา 

ยูมะพิมพ์แชทต่อ

“เรื่องสื่อสารไม่เก่ง เดี๋ยยวชั้นช่วยนายเอง เป็นกำลังใจให้นะพยายามเข้า”

“ขอบคุณนะ แต่จะดีเหรอ ไม่รบกวนนายมากไปเหรอ”

“คิดเยอะ เราเป็นเพื่อนกันนะ ถูกมั้ย”

ชวาร์สอ่านแชทจบ น้ำตาไหลซึ้งใจ

ยูมะรีบกล่าว

“เอ่อ..เรื่องแค่นี้เองไม่ต้องร้องไห้ก็ได้ครับ”

“อืม.”

ชวาร์สยกแขนเสื้่อเช็ดน้ำตา พิมพ์แชทตอบ

“ขอบคุณนะ ผมดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับยูมะ”

“ยังไงก็ตาม หลังจากนี้มีที่ไหนที่เราสองคนอยากไปมั้ย”

“ผมไม่ค่อยรู้จักแถวนี้ ให้นายเป็นคนตัดสินละกัน”

“โอเคจัดไป”

ชวาร์สลุกขึ้นยืน เดินไปจับแขนเสื้อยูมะ

“เอ๋ มีอะไรรึเปล่าครับ”

“อ…เอ่อ..คือว่า..อย่างน้อย..อยากจะ..หัดคุย..มากกว่านี้”

ชวาร์สเลิกพิมพ์แชท พูดออกมาจากปากตัวเองเสียงสั่น แต่นี่เป็นเสียงที่กลั่นจากความพยายามสุดชีวิต ดูจากท่าทีที่เกร็งขนาดนั้น 

ด้วยส่วนสูงที่ต่างกันของชวาร์สกับยูมะ เธอต้องเงยหน้ามองเล็กน้อย

“”ชั้น…ชื่อ..คา…คา…คามิ…..”

“ไม่เป็นไรครับ ค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้ก็ได้”

ชวาร์สฟังคำพูดยูมะจบ เธอสูดลมหายใจเข้าและออกลึกเสียงซู้ด ฮ่า  ก่อนจะกล่าว

“ชื่อจริง…ของชั้นคือ…คามิชิโร ยุย ได้โปรด…เป็นเพื่อนกับชั้น..ด้วยนะคะ”

หลังพูดจบ ยุยหลับตาปี๋ ยื่นมือที่สั่นเทามาข้างหน้า 

 

 

นี่คือการขอเป็นเพื่อนที่น่ารักที่สุดในชีวิตท่ี่ยูมะเคยเห็นเลย

ยูมะหัวเราะเล็กน้อย ยื่นมือไปจับจับมือ 

“ยินดีที่ได้เป็นเพื่อนกันครับ ผมสุงิยากิ ยูมะ ฝากเนื้อฝากตัวอีกครั้งด้วยนะครับ”

นี่คือจุดเริ่มต้นการรู้จักในชีวิตจริงครั้งแรกของ  คามิชิโร ยุย และ สุงิซาากิ ยูมะ

 

*****

จบCH1-3 

อ่าน Zuttomo This Is the Memory Until the Girl Who Said “Please Be My Friend Forever,” Is No Longer My Friend   CH11-2 ไปโรงเรียนวันแรก

“วันที่พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้าน ปล่อยยุยอยู่คนเดียว พอแม่กลับมาดูเห็นวัตถุดิบอาหารพร่องไปพอควรก็สงสัยนิดๆละ พอปะติดปะต่อเรื่องได้ก็ชัดเลย ทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งถึงขั้นนั้นแล้วสินะ”

“ไม่ใช่นะครับ / ค่ะ”

ยุยกับยูมะปฏิเสธพร้อมกัน

“ไม่จริงนะคะแม่”

“ไม่จริงนะครับ พวกเรายังไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งถึงขนาดนั้น”

“ไม่เป็นไร แม่ไม่ได้คัดค้านที่ยุยจะมีแฟน แต่ว่าถ้าถึงระดับค้างคืนด้วยกันแม่ว่าอันนี้มันออกจะเร็วไปนิดหนึ่งนะ”

“ถึงบอกไงครับว่าพวกผมไม่ได้มีความสัมพันธ์ถึงขั้นนั้น แต่ว่า..เรื่องที่ไปค้างเป็นเรื่องจริง ถึงอย่างนั้นพวกเราเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรม ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านั้นนะครับ”

“ยูคุงไปค้างจริงๆเหรอ?”

เนเน่เสียงสูงถามยูมะ

เอ้า ชิบหายละไง อุตส่าปิดเนเน่ไว้ซะดิบดี ความแตกก็งานนี้ล่ะวะ

“สรุปค้างหรือไม่ค้าง”

“ฟังผมก่อน เรื่องนี้ผมอธิบายได้นะ…”

“ตอบสั้นๆพอ ค้างหรือไม่ค้าง?”

“ค….ค้างครับ.. แต่ว่าแค่ค้างเฉยๆนะครับ พวกเราเป็นเพื่อนกัน ไม่ได้ทำอะไรแปลกๆมากไปกว่านั้นเลยนะครับ”

“เรื่องนั้นมันก็อีกเรื่อง แต่ว่าไปค้างบ้านผู้หญิง คิดบ้างมั้ยว่าเขาจะเสียหายขนาดไหน แล้วนี่จากที่ฟังแม่ยุยพูดตะกี้ คือ ไปค้างบ้านเขาตอนที่พ่อแม่เขาไม่อยู่ด้วย พี่พูดถูกมั้ย”

“ครับ…ถูกต้องตามที่พี่ว่าทุกอย่างเลยครับ”

“เ..เป็นเพราะหนูเองค่ะ”

ยุยรีบกล่าวช่วยแก้ตัวให้ยูมะ เพราะเธอเห็นยูมะกำลังถูกเนเน่โกรธ

“หนูเป็นคนชวนยูมะให้มาค้างที่บ้านเอง เพราะฉะนั้นยูมะไม่ได้ผิดนะคะ”

“สต๊อป ยุยจัง เรื่องใครชวนใครว่าอีกที แต่ตอนนี้ลดเสียงลงหน่อยดีกว่านะ”

“อ๊ะ”

ยุยหน้าแดง เมื่อเห็นสายตาคนรอบข้างเริ่มมองมาจุดที่พวกยุยยืนอยู่

เนเน่หัวเราะแห้งๆ หันไปหาแม่ยุย

“เรื่องนี้อยากจะขอคุยให้ละเอียดกว่านี้ พวกเราไปคุยและกินข้าวที่ร้านอาหารแถวนี้กันมั้ยคะ “

“อ๊ะ…ขอโทษด้วยค่ะ คือว่าเด็กคนนี้ไม่ชอบทานข้าวนอกบ้านน่ะ…”

“ป..ไปได้ค่ะ”

ยุยดึงแขนเสื้อแม่เธอ กล่าวเสียงอ่อย

“หนูทานข้าวนอกบ้านได้ไม่เป็นไรค่ะ”

แม่ของยุยฟังคำพูดยุยจบ ตะลึงเล็กๆ ก่อนส่งสายตาอ่อนโยนให้ยุย

“ถ้างั้นเราไปหาข้าวทานกันเถอะค่ะ”

“ยูคุงก็ไปด้วยกันนะ”

“….ครับ”

และแล้วพวกยูมะก็ไปหาร้านข้าวแถวนี้เพื่อซักรายละเอียดที่เกิดขึ้นวันที่ไปค้างคืนกัน

***

จบCH11

อ่าน Zuttomo This Is the Memory Until the Girl Who Said “Please Be My Friend Forever,” Is No Longer My Friend   CH12-1 ความคาดหวังที่ชวนใจเต้น

สรุปทั้งสี่คนแวะร้านข้าวใกล้ๆโรงเรียน ตอนนี้ทั้งสี่คนนั่งบนเก้าอี้ มีโต๊ะคั่นกลาง แบ่งเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งเป็นยุยกับยูมะ  ส่วนอีกฝั่งเป็นแม่ยุยกับเนเน่

 

คุณแม่ยุยกระแอมหนึ่งครั้ง วกเข้าประเด็นทันที

“อธิบายเรื่องวันนั้นให้ฟังหน่อยซิ แม่สัญญาว่าไม่โกรธ เพราะฉะนั้นขอให้เล่าความจริงทั้งหมดมา”

“ให้ผมอธิบายกี่หนก็บอกเหมือนเดิมครับ ผมแค่ค้างเฉยๆ เพราะเราเป็นเพื่อนกัน ไม่ได้มีทำอะไรเกินเลยไปกว่านั้นเลยครับ”

“อืม ใช่ค่ะ ไม่มีอะไรที่คุณแม่ต้องกังวลเรื่องนี้เลยค่ะ”

“แล้วเรื่องเส้นผมยูมะคุงที่ตกบนเตียงยุย จะอธิบายเรื่องนี้ว่าไง”

“เรื่องนั้น…คือว่า….พวกเรา..นอนด้วยกันบนเตียงเดียวกันครับ”

“บนเตียงเดียวกัน?”

“…ครับ”

“ลูกเป็นนักเรียนหญิง ขึ้นมอปลายแล้วนะ การนอนบนเตียงเดียวกับผู้ชาย หนูจะให้แม่คิดยังไงบ้างล่ะ”

“..ขอโทษค่ะ”

“ผมเองที่เป็นฝ่ายผิดที่ไม่ปฏิเสธคำขอร้องยุยเองครับ แล้วก็นอกจากนี้ …อืม อย่างเช่น จูบแบบที่คนรักทั่วไปเขาทำกัน พวกเราก็ไม่ได้ทำแบบนั้นเลยนะครับ เนอะ ยุย บอกแม่สิว่าเราไม่ได้จูบกันเลย”

“ช..ใช่ค่ะ..เรื่องจูบ พวกเรา…. พวกเรา…”

“หือ ว่าไงคะ”

จู่ๆยุยหน้าแดงเขินหนักมากไม่อธิบายต่อ ถ้าเป็นมังงะ ฉากนี้ต้องเห็นไอน้ำโผล่บนหัวยุยแน่

เธอนึกขึ้นได้ว่า ยูมะไม่รู้เรื่องที่เธอนอนบนเตียงเดียวกับยูมะแล้วฝันว่า เธอถูกเขาจูบ และเป็นคนขอให้เขาจูบซ้ำด้วย  ภาพความทรงจำเรื่องนี้แว่บขึ้นมาตอนเธอกำลังจะอธิบายให้แม่เธอฟัง

 

“หนู…หนูขอตัวไปล้างมือก่อนนะคะ!”

“เอ๊ะ? อ้าวเฮ้ย ยุย?”

ยุยทนความเขินจากภาพความทรงจำไม่ไหว ชิ่งหนีไปซะแล้ว 

ยุยเล่นกูละไง ชิบหายสิครับ งานเข้าละจ้า

 

คนนอกเห็นยุยทิ้งยูมะแบบนี้  ถึงยูมะจะยืนกรานว่าไม่ได้จูบจริงก็เปล่าประโยชน์  บอกเลยว่า (อย่าแก้ตัวว่าไม่ได้จูบ ถึงยูมะอมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ )  ภาษากายมันบอกชัดเจน

 

สายตาของเนเน่กับแม่ยุยทิ่มแทงเขาสุดๆ ถ้าสายตาทั้งคู่เป็นเลเซอร์ บอกได้เลยว่ายูมะตัวขาดแน่นอน  

 

สถานการณ์ที่แก้ตัวก็ไปเปล่าประโยชน์ แถมเจอสายตาทิ่มแทงแบบนี้ สิ่งเดียวที่ยูมะทำได้คือก้มหน้าจิบน้ำในแก้วแก้กลุ้มเท่านั้น

เนเน่เห็นสภาพยูมะ เธอถอนหายใจ ก่อนเอ่ยปากถาม

“เรื่องนั้นไว้ว่าอีกที สรุปว่ายูคุงชอบยุยจังรึเปล่า”

“ห๊ะ เนเน่”

จู่ๆเจอคำถามที่คาดไม่ถึง เล่นเอายูมะเงยหน้าเลิกดูดน้ำ สีหน้าท่าทางเนเน่เข้าโหมดจริงจัง  แสดงชัดเจนว่าคำถามที่ถามไป ต้องการคำตอบจริงไม่ล้อเล่น

“ระหว่างยูคุงกับยุยจังเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง อันนั้นไม่ใช่ประเด็นหลัก สิ่งที่ควรตรวจสอบ และเป็นสิ่งที่แม่ยุยอยากจะรู้ก็คือ หากว่าทั้งสองคนไม่ได้คบกันแล้วล่ะก็ จะเชื่อใจฝากฝังยุยจังไว้กับยูคุงได้อย่างไร”

“ใช่ค่ะ”

แม่ยุยพยักหน้ารับกับคำพูดเนเน่ ส่งสายตาจริงจังกล่าว

“ยูมะคุง  พวกชั้นไม่ได้คาดคั้นจะเอาความรับผิดชอบจากเธอ แต่ว่าเรื่องต่อจากนี้มันสำคัญต่อเด็กนี้มาก”

ยูมะก็เข้าใจ มันก็สำคัญจริงๆแหละ

ยุยร่างกายอ่อนแอตั้งแต่เด็ก ช่วงม.ต้นก็แทบไม่ได้ไปโรงเรียน  ฉะนั้นตอนนี้คนที่ใกล้ชิดยุยมากที่สุดคือยูมะ เพราะอยูากับยูมะ ยุยถึงพัฒนามากขึ้นไม่ว่าจะเป็นเรื่องโรคสื่อสารไม่เก่ง  แม้จะยังไม่หายบขาด แต่ก็สามารถหัวเราได้ และออกมาทานข้าวนอกบ้านได้ 

 

แต่ว่า ในทางกลับกัน ถ้ายูมะเป็นคนสร้างบาดแผลทางใจให้ยุย ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม เธอคงจะไม่อยากไปโรงเรียน เป็นเด็กเก็บตัว ฉะนั้นการกระทำของยูมะ ส่งผลกระทบต่อยุยมหาศาล ระดับสั่งเธอหันซ้ายหันขวาหนได้เลย คุณแม่กังวลเรื่องนี้ถือว่าเป็นเรี่องที่เข้าใจได้

 

ฉะนั้น ในเมื่อคุณแม่เขาจริงจังและเป็นห่วงยุยมาก ยูมะคิดว่าเขาต้องแสดงความชัดเจนให้เธอรับรู้ไปเลย

“ครับ ผมชอบยุยครับ…”

“ชอบในฐานะคนรักหญิงชาย?”

 

“อึ่ก..”

ยูมะชะงักกึก จะให้พูดออกไปตอนนี้ก็อาย แต่ว่า เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว ก็ต้องไปต่อให้ถึงขีดสุดละกัน

 

“…..ใช่ครับ ผมชอบยุย…ในฐานะคนรักครับ ขอโทษด้วยครับ”

“ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอก ก่อนหน้าก็บอกไปแล้วว่าแม่ไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้ แล้วก็เรื่องที่ยูมะคุงค้างที่บ้านยุย เป็นความจริงใช่มั้ย”

“…จริงครับ”

“ได้ทำอะไรมากไปกว่านอนด้วยกันรึเปล่า”

“ไม่ได้ทำจริงๆครับ ผมพูดจริงนะครับ”

ยูมะกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังสุดชีวิต 

 

แม่ยุยฟังจบ หัวเราะเล็กน้อย 

“เข้าใจแล้วล่ะ  ขอโทษด้วยนะที่ถามซ่อกแซ่กขนาดนี้ แม่ห่วงเพราะยุยเป็นเด็กผู้หญิงน่ะ”

“ไม่หรอกครับ เรื่องเป็นห่วงมันเป็นเรื่องปกติครับ”

ดูเหมือนว่าแม่ยุยจะไม่ติดใจถามเรื่องค้างคืนกับยูมะต่อแล้ว

มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้แหละ จู่ๆลูกสาวสุดรักสุดหวงดันพาผู้ชายมานอนค้างบ้านตอนตัวเองไม่อยู่   นี่ยังไม่รวมนิสัยเฉพาะตัวของยุยอีกที่ค่อนข้างขาดความระมัดระวังต่อเพศตรงข้าม    ใครไม่ห่วงก็แปลกแล้ว

 

“คือว่า…ผม..ชอบยุยจริงๆนะครับ…ผมจะทนุถนอมยุย ถึงผมจะยังเป็นแค่เด็กน้อยในตอนนี้ แต่ผมก็พูดจากใจจริงครับ ผมจะไม่ทำให้ยุยต้องทุกข์ใจเป็นอันขาด เพราะฉะนั้น….”

“เพราะฉะนั้น (ขอให้คุณแม่ยกลูกสาวให้ผมเถอะ )  อยากจะบอกแบบนี้ใช่มั้ย”

“อ๊ะ..เอ่อ ไม่ใช่นะครับ..แต่ว่า..เอ่อ…อืม…จะพูดไงดี”

เจอคำพูดจากแม่ยุยเล่นเอาสตันเลย ในหัวมีคำพูดมากมายที่อยากจะบอกแม่ยุยแต่ดันนึกไม่ออก อยู่ๆก็ไม่รู้จะอธิบายสิ่งที่อยู่ข้างในใจยังไงดี  ตอนนี้ในหัวยูมะมีแต่ภาพยุยล้วนๆ

ตัวชั้นเองอยากทำอะไรกับยุยกันแน่ อยากจะมอบอะไรให้ยุย  ยูมะพยายามค่อยๆนึกหาคำพูด รวบรวมสติ ก่อนจะเอ่ยปากบอก

“ผมจะทนุถนอมยุยให้ดีที่สุด ขอให้โปรดไว้ใจผมครับ ผมจะทำให้เธอมีความสุขครับ”

สุดท้ายก็นึกได้ดีแค่นี้แหละ แค่เอาคำพูดตอนแรกมาดัดแปลงนิดหน่อย แต่มันมาจากใจจริงของยูมะทั้งหมดแล้ว

 

สรุปไปๆมาๆ คำพูดเขามัน ความหมายก็ไม่ต่างกับที่แม่ยุยบอกเลยนี่หว่าว่า ขอให้คุณแม่ยกลูกสาวให้ผมเถอะ   ยูมะรู้สึกถึงความร้อนบนใบหน้าตัวเอง

แม่ของยุยฟังจบ เธอกล่าว…..

สรุป

จากเสียงของนักพนันทั่วโลกที่การันตีแล้วว่า เว็บพนันออนไลน์ เว็บ ตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ นั้นมีกระแสที่ดีและไม่มีตกเลยจริงๆเรียกได้ว่าการพนันออนไลน์นั้นเข้าถึงได้ทุกคนทุกวัยและทุกทีไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็สามารถเล่นการพนันออนไลน์ได้อย่างง่ายดายและหากแทงถูก คุณก็การันตีได้ผลกำไรจากการเสี่ยงโชคไปใช้แน่นอน

5/5 - (5 votes)