ไฮโลออนไลน์ กับ 5 วิธีการเล่นเพื่อกำไร สมัครเลย

ไฮโลออนไลน์ คือ ไฮโลที่เล่นผ่านเว็บพนันออนไลน์ ไม่ได้เล่นโดยตรงที่บ่อนพนันตามบ้าน วัด หรืองานที่จัดในโลงศพ เล่นผ่านทางคอมพิวเตอร์ มือถือ หรือแท็ปเล็ต โดยเจ้ามือคือเว็บพนัน  และเมื่อสมัครสมาชิกก็จะเล่นผ่านโปรแกรมไฮโลตามแต่ละค่ายเกมจะออกแบบ บางค่ายแตกยาก บางค่ายแตกง่าย

ไฮโลออนไลน์ ไฮโลไทย ไฮโลพื้นบ้าน โบนัส 10 เท่าขึ้นไป  มีไว้สำหรับคนที่ชอบการพนันในรูปแบบต่างๆ  เช่น ไฮโล 

เราให้ความนิยมกับเกม ไฮโลพื้นบ้าน มากพอสมควร เพราะเป็นเกมพื้นบ้าน ที่เล่นเป็นประจำอยู่แล้ว 

แต่เดิมพันรอบนี้ มาในแบบออนไลน์ ในมือถือ ไฮโลไทย ตัวนี้ทำให้รู้สึกเหมือน กับการเล่นที่วงไฮโลจริงๆ 

แต่ที่เด็ดกว่า การเล่นไฮโลธรรมดานั้นคือ การที่มีโบนัสคูณถึง 10 เท่า ทำให้ผู้เล่น ได้รับโบนัสมากกว่าเดิม แทง 100 ได้ถอน 1000 เลยทีเดียว

 

ข้อดีเรามีอะไรบ้าง มาดูกัน

สารบัญ

สารบัญ

เล่นพนันออนไลน์ ฝากถอนฉับไว ดูคลิปจบ20วินาที ทำเป็นทันที

ไฮโลออนไลน์

เล่น ไฮโล ได้โบนัส 10 เท่า มีจริง ทำได้จริง

เล่น ไฮโล ได้โบนัส 10 เท่า ต้องทำยังไง? หากสงสัยว่า เล่นแค่ไฮโล จะมีโบนัสเยอะ ขนาดนั้นยังไง  

จริงๆไม่ยากเพียงผู้เล่นแทง สูง ต่ำ 11 ไฮโล หรือ โต๊ด หรืออะไรก็ได้ ถ้าผลออกมาตามที่แทง คุณมีโอกาสออกโบนัส ตั้งแต่ 2 เท่า ถึง 10 เท่า 

แถมโบนัสยังแยกอีกต่างหาก ทำให้ผู้เล่นสามารถรับโบนัสแบบคูณกับเต็มๆไปเลย

สมัครสล็อต pgแตกง่าย

การันตีนักเดิมพันกอบโกยรายได้เกือบแสน กับ ไฮโลพื้นบ้าน

เชื่อหรือไม่ใครจะไปคิดว่า แค่เล่น ไฮโลพื้นบ้าน ก็การันตีรายได้เกือบเฉียดแสน กับเว็บพนันของเรา ใครก็สามารถทำรายได้เกือบแสน 

 

บางคนบอกเวอร์ไป แค่แทงไฮโล ทำรายได้เกือบแสน จริงๆไม่ยากหรอก แค่ดวงคุณดีพอ และเล่นเว็บที่ไม่ได้ผ่านเอเย่นต์  เป็นเว็บที่จ่ายจริงผ่านทรูออนไลน์ หรือธนาคาร

 เห็นมั้ย ไม่ยากเลย แค่พกดวงมาให้มากพอ ทุกอย่างจบ

สำหรับผู้สนใจข้อมูลเพิ่ม ขอแนะนำให้คุณอ่านบทความนี้ต่อครับ: ทดลองเล่นสล็อตpg เว็บตรง มีเกมให้เลือกเล่นมากมาย

สมัคร ไฮโลออนไลน์ ฝาก-ถอนออโต้ ไม่เกิน 1นาที

สำหรับช่องทางการ สมัคร เล่นไฮโลออนไลน์ นั้นมีทั้งหมด 2 ช่องทางได้แก่ สมัครผ่านหน้าเว็บไซต์โดยการคลิกปุ่มสมาชิกด้านบน เป็นระบบ ฝาก-ถอนออโต้ 

หรือจะทักไลน์โดยตรงก็ทำได้เช่นกัน มีพนักงานคอยบริการตลอด 24 ชม. สมัครฟรี ไม่มีขั้นต่ำ สามารถถอนเท่าไรก็ได้ ที่นี่เว็บเดียวเท่านั้น

เล่นไฮโลออนไลน์ ที่นี่ดีที่สุด ใช้เงินเดิมพันไม่สูงก็เล่นสนุกได้

แทงไฮโล หรือ ไฮโลไทย หรือ sicbo  เป็นกิจกรรมใหม่ เข้ากับยุคสมัยปัจจุบัน ที่สามารถสร้างรายได้โดยคุณไม่ต้องออกไปทำงานอยู่ข้างนอก 

แทงไฮโลออนไลน์ จึงเป็นอีกหนึ่งช่องทางใน การช่วยสร้างรายได้ ไม่ว่าคุณจะอยู่ใน วัยนักเรียน วัยทำงาน คุณสามารถใช้งานเล่นได้เพื่อเป็นประโยชน์ ไม่ต้องมีทุนหนา ก็สามารถเข้าร่วมเดิมพันได้สบาย 

เพราะเดิมพันขั้นต่ำ เพียง 10 บาท เว็บพนันออนไลน์ของเรา  มียอดผู้เข้าใช้งาน ไม่ต่ำกว่า 1000 คน ต่อวัน

สล็อต pgแตกง่าย

เล่นกับเราเป็นเว็บพนันออนไลน์ เว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์

Rocket789.COM เป็นเว็บตรงจาก naza798.COM ซึ่งเป็นเว็บที่เหล่านักเดิมพันออนไลน์ นิยมใช้บริการ มากที่สุด 

 รับเดิมพันคาสิโนทุกอันและ กีฬาออนไลน์ ทุกประเภท รูปแบบของเกมล่วนเข้าถึงได้ง่าย สามารถเล่นผ่าน Smartphone ได้ทุกระบบ

 และ เล่นผ่านคอมพิวเตอร์หรือแทปเล็ต ได้อีกด้วย

กฎของไฮโลออนไลน์เข้าใจง่ายเหมือนเล่นตามงานศพในวัด

การพนันไฮโลบนโลกออนไลน์นั้นค่อนข้างง่าย ตารางนั้นอาจจะดูซับซ้อนไปบ้างแต่ถ้าเป็นเซียนไฮโล มองแว่บเดียวก็เข้าใจ 

แต่การเดิมพันนั้นตรงไปตรงมามาก ไฮโลนั้นค่อนข้างจะใกล้เคียงรูเล็ต แต่มีลูกเต๋าสามลูกใช้แทนวงล้อ 

นักเดิมพันต้องเลือกผลลัพธ์และวางเดิมพันของคุณ  ไม่จำเป็นต้องทำนายผลลัพธ์ที่ถูกต้อง ของลูกเต๋า ทั้งสามเพื่อให้ชนะอย่างถูกต้อง แม้ว่าจะเป็นไปได้ก็ตาม 

การเล่นไฮโลมีตัวเลือกมากมายให้เดิมพันในไฮโลออนไลน์ ตั้งแต่การคาดการณ์จำนวนตัวเลขหนึ่งตัว ที่ออกบนหน้าของลูกเต๋าใด ๆ หรือเลขที่ออกเหมือนกัน บนลูกเต๋าสองลูก หรือสามลูก 

และแม้กระทั่งผลรวมของทั้ง3ลูกเต๋า  นอกจากนี้ คุณยังสามารถ เลือกผลรวมใด ๆ ที่ได้จากลูกเต๋าสองลูกด้วย ซึ่งไม่ต่าง

กับไฮโลที่คุณเล่นจริงตามงานวัด จะเห็นว่าตัวเลือกการเดิมพันนั้น ค่อนข้างจะครอบคลุม ทุกเหตุการณ์ ทุกความเป็นไปได้

 วิธีเดียว ที่จะสูญเสียคือการทำนายผลลัพธ์ ที่ผิด แต่ก็รู้ผลเร็ว ฉะนั้นจึงมีโอกาสแก้ตัวได้สบาย จากนั้นก็จะเริ่มรอบใหม่ 

เห็นมั้ยว่ากฎไฮโลออนไลน์ไม่ต่างกับกฎตามงานวัด แถมถ้าเข้าใจ คุณจะพบว่า การแทงออนไลน์ มันเห็นตัวเลข เห็นความง่ายชัดกว่าไปเล่นตามบ่อนอีก

วิธีการเล่น ไฮโลไทยออนไลน์ ฝากไม่มีขั้นต่ำ ได้เงินจริงไม่โกง

            การเล่นไฮโลออนไลน์ มีอุปกรณ์ที่ประกอบไปด้วย ลูกเต๋า จำนวน 3 ลูก และกล่องเขย่าหรืออุปกรณ์ที่สำหรับไว้ใช้เขย่าลูกเต๋า โดยการเล่นทั่วไปนั้น ปกติแล้ว หากนักเดิมพันทำการเล่นเกมออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ หรือระบบออนไลน์ นักเดิมพันจะดำเนินเกมการเล่น ผ่านโหมด Fast Mode ได้โดยคุณไม่ต้องรอเจ้ามือ หรือผู้เล่นคนอื่น

เว็บไซต์ rocket789 เราพร้อมแล้วที่จะเปิดให้บริการนักเดิมพันด้วยประสบการณ์ใหม่สด และด้วยความคุณที่สามารถเข้าเล่นได้เพียงแค่ ไฮโลออนไลน์ เดิมพันขั้นต่ำ 10 บาท และ ไฮโลออนไลน์ฝากไม่มีขั้นต่ำด้วยการเล่นผ่านดีลเลอร์สดออนไลน์จริง ไม่ใช่ถ่ายเทป การได้เล่นกับดีลเลอร์สดสาวสวย เหมือนเข้าไปนั่งอยู่ในคาสิโนสดจริงๆ

             วิธีการเล่นไฮโลไทยพื้นบ้าน เริ่มแรก ผู้เล่นสามารถกดรับ โปรโมชั่น ดีๆ จากเว็บไซต์เราภายหลังจากการสมัครสมาชิก(โปรโมชั่นจะขึ้นอยู่ระยะเวลาที่เปิด ท่านสามารถสอบถามก่อนได้ด้วยการสมัครสมาชิก)

จากนั้นแล้วจึงทำการวางเดิมพันจุดที่ผู้เล่นต้องการจะแทง เมื่อหมดเวลาการแทง คุณสามารถเลือกทายผลลัพธ์ได้ตามต้องการ

เมื่อทายผลเสร็จเรียบร้อยแล้ว เจ้ามือหรือดีเลอร์จะทอยลูกเต๋า และแจ้งผลการทอยลูกเต๋าแก่ผู้เล่นหลังการทอยลูกเต๋าจบลง

รุปแบบการเล่นไฮโล

เทคนิคแทงไฮโลให้ได้กำไร ต้องทำไง มาดูกันเลย

  1. บริหารงบการเงินในการเล่นไฮโลออนไลน์

ถ้าคุณจะเล่น ไฮโลออนไลน์ฝากไม่มีขั้นต่ำ ให้รวย

คุณควรรรู้จักทำงานทำการและแบ่งเงินบางส่วนที่ไม่กระทบถึงค่าใช้จ่าย เพื่อนำมาไว้สำหรับเล่นพนันให้ชัดเจน ห้ามดึงเอาเงินส่วนสำคัญในการใช้ชีวิตอื่นมาใช้ในการพนันเลย

  1. ดูกฎกติกามารยาทการเล่นให้ดีเสียก่อน

ภายหลังที่เกมการพนันพื้นบ้านหลายอย่าง ถูกยกไปไว้ในบ่อนคาสิโนรวม ทั้งยังถูกพัฒนามาเป็นเว็บพนันออนไลน์ ทุกอย่างก็มีการพัฒนา และดัดแปลงกฎกติกาการเล่นที่เพิ่มมากขึ้น ด้วยเหตุนี้เอง หากคุณต้องการจะเล่นเกมให้ชนะได้กำไร ก็ย่อมควรต้องรู้จัก ศึกษาเรียนรู้ให้ชัดเจนก่อนว่า เกมไฮโลที่เรากำลังจะเล่นนั้น จะมีกฎกติกาอย่างไร มีอะไรที่แตกต่างจากเกมการพนันแบบเดิมบ้าง

3.สูตรลับไฮโลพื้นบ้านจากเซียน naza789

สูตรลับข้อ 1 การแทงโดยสังเกตตัวเลขที่ออกในช่วงเวลาซ้ำๆ หากช่วงเวลานั้นเราสามารถกะเดาได้ว่าแต้มสูงมากกว่า หรือแต้มต่ำมีอัตราการออกเยอะกว่า เราถึงค่อยลงไปแทงฝั่งนั้นรวดเดียวไปในฝั่งที่เราคาดเอาแล้วว่าน่าจะออกบ่อยที่สุด 

สูตรลับข้อ 2 แทงแบบโต๊ด เลือกเลขหนึ่งในสามก็เพียงพอให้เรามีโอกาสแทงถูกขึ้นต่อครึ่งเลยทีเดียว

  1. สังเกตแนวโน้มลูกเต๋าของไฮโล

อ่านกระแสลูกเต๋า นับสักห้าอัน ย้อนหลังไปสักสิบกระดาน มันจะมีจังหวะหนึ่งที่คุณเดาได้่ว่าออกต่ำแน่ ในขณะเดียวกันก็ต้องตัดสินใจให้ทันเมื่อแนวโน้มเริ่มเปลี่ยนจากต่ำไปสูง หรือแต้มสูงไปแต้มต่ำ 

5.รู้จักพอเมื่อถึงเวลาได้กำไรจากไฮโลออนไลน์แล้ว

เทคนิคการเล่นเทคนิคนี้ เชื่อเหอะ เว็บไหนๆก็บอกเหมือนกัน มันคือคัมภีร์ชีวิตที่ควรยึดถือในการเล่นพนัน หากได้ตามเป้าแล้ว สิ่งที่ควรทำคือหยุดเล่น เช่นกัน หากวันนี้เล่นเสีย สิ่งที่ควรทำคือกำหนดเป้าแล้วหยุดเล่น เพราะเว็บมันไม่ปิดหนีคุณหรอก วันดวงหมามาก็ให้เลิกซะ

ด้วยเหตุนี้เอง การตั้งเป้างบผลกำไรที่ได้ว่าได้หรือเสียไหร่ถึงหยุด หมั่นจดบัญชีตลอดเวลาว่าเราได้หรือเสียไปเท่าไร  หากสนในที่จะเล่น ไฮโลออนไลน์ได้เงินจริงบนมือถือแล้วละก็ สมัครเล่นไฮโลออนไลน์ กับเว็บ เรา naza789 ได้ทันที

5 ข้อดีของการเล่นกับ rocket789 เว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์

  1. เพราะเราเป็นผู้ให้บริการโดดเด่นด้านความไวยิ่งกว่ารถ MITSUBISHI EVO 6  ฝาก ง่าย ถอนก็โคตรเร็วดุจเหยียบมิด ใน 1 นาที
  2. เพราะเราเป็นผู้ให้บริการ เดิมพัน ฝาก ถอน ไม่มีขั้นต่ำ ผ่านทุกช่องทาง ทุกธนาคารชั้นนำต่างๆ หรือ true wallet นักแทงจะเล่น 1 บาท หรือ 10 บาท หรือ 100 บาทก็ตามแต่นักแทงจะเล่นเลย
  3. เพราะเราเป็นผู้ให้บริการ ที่นักแทงสายมูสามารถเดิมพันเกมอื่นๆได้หมด เช่น   รูเล็ต ไฮโล บาคาร่า SA gaming สามารถเล่นได้ทุกที่ตลอด 24 ชม. ผ่านมือถือ ios และ android
  4. เพราะเราเป็นเว็บพนันที่มีโปรโมชั่นเครดิตฟรีและกิจกรรมดีๆมากมาย 
  5. นักแทงนับหมื่นเชื่อมั่น ลองเปลี่ยนตามแล้วเล่นได้จริงกับเรา จะเด็กจะผู้ใหญ่ ถ้าแทงถูก คุณเอาไปเลย ถอนได้จริง เพราะเราไม่มีลูกเล่นเบี้ยวปิดเว็บหนี 

เล่นกับเว็บเราสิครับ เนื่องจากเราเป็นเว็บพนันออนไลน์ เว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์

เว็บบอลออนไลน์เราเป็นเว็บเปิดมานานมาก เริ่มให้บริการเล่นพนันออนไลน์ทุกชนิดทุกประเภทถึงปัจจุบัน และเรายังได้รับเงินทุนทรัพย์มาจากเจ้าของจาก naza789

นักแทงทุกคนเชื่อมั่น + มั่นใจได้ เพราะเราเป็นผู้ให้บริการ เว็บพนันออนไลน์แห่งแรก ที่เหล่านักพนันชอบใช้บริการ 

เจ้าของเว็บnaza789 มีเงิน มีทุน มีทรัพสินย์เยอะมากสนับสนุนมากพอ จะรับการเดิมพัน บนคาสิโนออนไลน์ทุกเกม และ กีฬาออนไลน์ทุกอย่างที่เดิมพันได้

นักแทงไม่ว่าคุณจะเป็นลูกค้านักพนัน จะมีอาชีพ ทำงาน หรือศาสนาไหนก็ไม่สน จะเป็น นักเดิมพันหน้าใหม่  นักเดิมพันหน้าเก่าๆ ทุกคน ล้วนแต่ชอบเรา

 เพราะเราไตร่ตรองถึงความสะดวกของนักพนันผ่านหน้าจออินเตอร์เฟซการเล่น ที่เข้าใจได้ง่าย ต่อให้เป็นเด็กมัธยม มีค่าขนม 100 บาท ก็สามารถเล่นผ่านมือถือได้ทุกระบบทุก แพลตฟอร์ม 

**แหล่งข้อมูลอ้างอิงต่างชาติ trustedconsumerreview.com

***แหล่งข้อมูลอ้างอิงไทย ninjavan.co

อ่าน Otonari Asobi 迷子になっていた幼女を助けたら、お隣に住む美少女留学生が家に遊びに来るようになった件について แปลไทย ch1-3 สาวน้อยนักเรียนต่างประเทศสุดน่ารัก

หลังจากอากิฮิโตะกลับมาที่โรงเรียน พบว่ายังมีอาจารย์มิยุอยู่ ถือว่าโชคดีมาก เพราะเธอน่าจะมีช่องทางติดต่อชาร์ล็อต

พออาจารย์มิยุเจอพวกอากิฮิโตะก็จะมีทักทายเอมม่านิดหน่อย เอมม่าก็ถามพระเอกว่าเธอเป็นใคร พอตอบว่าเป็นอาจารย์ แล้วย้อนกลับว่าเอมม่ารู้ความหมายของอาจารย์มั้ย เธอก็ตอบได้ถูกต้อง อากิฮิโตะก็จะชมน้องในความรอบรู้และลูบหัว น้องเลยยิ้มแป้นถูกใจ อาจารย์มิยุเห็นภาพนี้ยังชมว่า น้องน่ารักเป็นนางฟ้าตัวน้อยๆเลย

จากนั้น อากิฮิโตะก็จะอธิบายว่าเธอน่าจะเป็นน้องสาวของชาร์ล็อต ซึ่งอาจารย์มิยุก็บอกว่า เธอติดต่อหาชาร์ล็อตไปเรียบร้อยตั้งแต่เห็นพระเอกอุ้มเด็กเข้ามาในห้องแล้ว

หลังจากรอได้ประมาณ20 นาที ชาร์ล็อตก็จะเข้ามาในห้อง อากิฮิโตะก็จะนึกในใจว่า ภาพลักษณ์ชาร์ล็อตที่เห็นตอนนี้ แตกต่างกับชาร์ล็อตตอนแนะนำตัวมาก สภาพเธอเปื้อนเหงื่อโทรม หายใจหอบแรง ซึ่งก็ไม่น่าแปลกหากมองว่าเธอทุ่มกำลังสุดตัวตามหาน้องสาวตัวเอง

“เอมม่า! เอมม่าอยู่ที่ไหนรึคะ”
“ใจเย็นๆนะชาร์ล็อต น้องสาวเธอนอนหลับอยู่ตรงโน้น”
อาจารย์มิยุชี้ไปข้างหลังเธอ เอมม่าคงจะเหนื่อยเลยหลับไปบนเก้าอี้ไม่นานมานี้
พอเห็นว่าน้องสาวไม่เป็นอะไรแล้ว เธอก็ทรุดตัวกับพื้น น้ำตาแห่งความโล่งใจคลอเบ้านิดๆ

อากิฮิโตะบอกว่า เขาเข้าใจความรู้สึกดีว่าถ้าเป็นตัวเขาเองออกตามหาน้องสาวแบบที่ชาร์ล็อตทำแล้วเจอก็คงมีสภาพไม่ต่างจากชาร์ล็อต

พูดจบแล้วอากิฮิโตะก็ยื่นมือไปช่วยพยุงให้ชาร์ล็อตลุกขึ้นยืน ชาร์ล็อตส่งยิ้มให้
“ขอบคุณนะ..อ๊ะ ขอโทษนะจ๊ะ”
ชาร์ล็อตผละตัวออกห่างจากเด็กหนุ่มหลังยืนขึ้น อากิฮิโตะก็จะงงๆว่าเกิดอะไรขึ้น ตัวเขาทำเสียมารยาทอะไรมั้ย แต่พอดูหน้าชาร์ล็อต เธอหน้าแดงด้วยความอายพลางเอ่ยปาก
“ต..ตอนนี้ชั้นเต็มไปด้วยเหงื่อแต่ไปจับมือเธอ ต้องขอโทษด้วยนะจ๊ะ”
อากิฮิโตะก็คิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อยไม่ต้องใส่ใจจึงกล่าว
“อย่าคิดมากครับ เหงื่อของคุณคือหลักฐานว่าคุณตามหาน้องสาวอย่างจริงจังมากแค่ไหน”
อากิฮิโตะพูดจบพลางส่งยิ้มให้ แต่ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกตะหงิดใจว่าทำไมชาร์ล็อตจ้องหน้าเขานานจัง

“…..”
“คุณชาร์ล็อตครับ”

“คือว่า….อาโอยางิคุงอ่อนโยนจังเลยนะคะ”
ชาร์ล็อตกล่าวชมพลางส่งรอยยิ้มให้ เล่นเอาอากิฮิโตะใจเต้น เธอกล่าวเพิ่ม
“นอกจากนี้ อาโอยางิคุงยังเป็นคนช่วยเหลือเอมม่า ชั้นต้องขอบคุณในเรื่องนี้อย่างสุดซึ้งด้วยค่ะ”
คำพูดอันสุภาพของชาร์ล็อต ทำให้อากิฮิโตะแปลกใจว่า ใครสอนภาษาญี่ปุ่นให้เธอ เพราะคำศัพท์ที่เธอใช้ให้ความรู้สึกถึงความเป็นลูกคุณหนู และไม่ได้เรียนมาอย่างผิวเผินแน่ แต่จะถามเรื่องนี้ก็คงดูแปลก และมีเรื่องหนึ่งที่สะกิดใจมากกว่า

“คุณรู้จักชื่อผมด้วยเหรอครับ”
อากิฮิโตะจำได้ว่าเพื่อนในคลาสเรียน หรือ แม้แต่อาจารย์ก็ไม่ได้เอ่ยชื่อเขาสักคำ ตัวเขาก็ไม่ได้แนะนำตัวด้วย

“อ๋อ อาจารย์ฮานาซาว่า(ชื่อเต็มอาจารย์คือ ฮานาซาว่า มิยุ)เคยบอกชั้นว่า ถ้ามีเรื่องเดือดร้อนเมื่อไรให้ลองไปขอความช่วยเหลือจากคุณอาโอยางิดู พอชั้นเห็นเธอ ชื่อนี้เลยปรากฏขึ้นมาในหัว ซึ่งก็เป็นไปตามที่อาจารย์ว่าไว้ไม่ผิดว่า อาโอยางิคุงเป็นคนที่พึ่งพาได้จริงๆ”

อากิฮิโตะถูกชมโดยไม่ทันตั้งตัวก็เขินจนเสหน้ามองทางอื่น เขาไม่นึกว่าอาจารย์มิยุจะกล่าวถึงเขาให้ชาร์ล็อตฟังในเรื่องแบบนี้

“ว้าว ไอ้การเห็นนายเขินหน้าแดงขนาดนี้เป็นเรื่องที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย ภาพหายากสุดๆนะ”
อาจารย์มิยุแซวอากิฮิโตะ ตอนแรกอากิฮิโตะก็ซาบซึ้งในคำพูดอาจารย์อยู่หรอก แต่พอโดนแซวเท่านั้นแหละก็เลิกซึ้งทันที
“ยุ่งน่าอาจารย์ ใครบอกว่าผมเขิน”
“โฮะโฮะโฮะ ถ้าพูดขนาดนั้นงั้นขอถ่ายรูปเธอตอนนี้คงไม่ขัดศรัทธาสินะ”
“พอเลยครับ ขอเหอะอาจารย์”

อากิฮิโตะกล่าวเพิ่มเติม
“ในเมื่อคุณชาร์ล็อตมาแล้ว งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับคุณชาร์ล็อต อ้าว….เอมม่า?”

อากิฮิโตะกะจะรีบพูดรีบชิ่งหนีอาจารย์แซว แต่ไม่ทันสังเกตว่า เอมม่าเข้ามาเกาะชายเสื้อตั้งแต่เมื่อไร

“อากิฮิโตะจะไปไหนเหรอ..?”
เอมม่าส่งเสียงงัวเงีย เงยหน้ามองผม
“ขอโทษนะครับ ผมจะกลับบ้านก่อน แล้วก็พี่สาวของเอมม่า คุณชาร์ล็อตเขามารับแล้ว คิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไรแล้วนะ”

อากิฮิโตะส่งยิ้มให้ เอมม่าเริ่มหันซ้ายขวา จนเห็นชาร์ล็อต

“ล็อตตี้!”
เอมม่าดีใจมาก สงเสียงเรียกชื่อเล่นพี่สาวเธอ ผมก็อุ่นใจและคิดว่าเอมม่าจะวิ่งไปหาพี่เธอแต่ผิดคาด เธอยังเกาะชายเสื้อผมไม่ปล่อย

“………”
“คุณชาร์ล็อตครับ?”

อากิฮิโตะลองเรียกชาร์ล็อตดู เพราะแปลกใจที่เห็นเธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
“อ๊ะ เปล่าจ๊ะ คือแปลกใจนิดหน่อยที่เห็นเอมม่าทำแบบนี้”
“งั้นเหรอครับ…?”
“ใช่จ๊ะ แล้วก็ขอถามนิดหนึ่ง ชื่อเต็มของเธอคือ อาโอยางิ อากิฮิโตะใช่มั้ยจ๊ะ”

“ก็ใช่ครับ…มีอะไรรึเปล่า?”
“คิดไว้ไม่ผิดจริงด้วย…”
ผมเห็นท่าทางของเธอดูแปลกๆ บอกไม่ถูก จากนั้นชาร์ล็อตบอกกับเอมม่าว่า

“เอมม่าจ๊ะ ต่อไปให้เรียกคนๆนั้นว่าโอนี่จังนะ”
“โอนี่…จัง?”
อากิฮิโตะสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆชาร์ล็อตถึงให้เอมม่าเรียกเขาว่า โอนี่จัง
“เอ่อ คุณชาร์ล็อตครับ?”
“อ๊ะ ขอโทษด้วยนะจ๊ะ ชั้นจำได้ ในกรณีแบบนี้ วัฒนธรรมของญี่ปุ่นให้เรียกผุ้ชายที่อายุมากกว่าโอนี่จังถูกมั้ย”

อย่างนี้นี่เอง ก็เป็นเรื่องของวัฒนธรรมแหละ ถ้าเป็นต่างชาติจะเรียกเป็นชื่อไปเลย แต่ญี่ปุ่นจะมีบริบทต่างกัน แม้ว่าอากิฮิโตะจะปฏิเสธบอกว่าให้เรียกแบบไหนก็ได้ แต่ชาร์ล็อตบอกว่า ต่อจากนี้ต้องมาอยู่ญี่ปุ่นก็อยากให้น้องชินกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นด้วย ไม่งั้นจะมีปัญหาในการใช้ชีวิตตอนหลัง ด้วยเหตุผลที่ชัดเจน อากิฮิโตะก็ยอมให้เอมม่าเรียกโอนี่จัง ส่วนตอนนี้เอมม่าก็กำลังทบทวนคำว่าโอนี่จังซ้ำไปมา ราวกับว่าจะให้คำนี้จารึกในหัว

หลังจากที่ท่องจำจนขึ้นใจ เอมม่าก็ส่งเสียงเรียกด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสุดน่ารัก
“โอนี่จัง”
ปกติชีวิตก็มีคนเรียกคำนี้อยู่บ้างแหละ แต่พอเป็นเอมม่า เด็กน้อยสุดน่ารักเรียกชื่อนี้ มันก็ทำให้รู้สึกใจฟูมากกว่าปกติ อากิฮิโตะส่งยิ้มอารมณ์ดี เอามือลูบหัวเอมม่า
“เรียกโอนี่จังได้แล้วเนอะ แล้วก็เดี๋ยวโอนี่จังเค้าจะกลับบ้านแล้ว เอมม่าก็ปล่อยมือจากเสื้อโอนี่จังได้แล้วนะ”
“ไม่เอา”
“เอมม่า ไม่กลับบ้านกับพี่เหรอ”
“เอมม่า…จะอยู่กับโอนี่จัง…จะกลับบ้านพร้อมโอนี่จัง..”
“หืออออออ???
คำพูดของเอมม่าทำเอาทุกคนในห้องตะลึง ยกเว้นคนเดียวเท่านั้นคืออาจารย์มิยุที่ยิ้มอย่างมีเลศนัย

“อย่างนี้นี่เอง ถ้างั้นก็อาโอยางิ กลับบ้านด้วยกันพร้อมเอมม่าเลย”

“พูดเป็นเล่นน่าอาจารย์ ให้กลับด้วยกันจริงดิ”
“แล้วติดปัญหาอะไรล่ะ”
“ผมจะรู้มั้ยว่าบ้านน้องกับบ้านผมอยู่ที่ไหน เผลอๆอยู่คนละโยชน์ขึ้นมาผมก็ลำบากนะ”
อาจารย์มิยุฟังคำตอบผม เธอก็ยังคงส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้อยู่ดี
“เอาน่าอาโอยางิ เชื่ออาจารย์ ลองกลับบ้านด้วยกันดูสิ อาจารย์รับประกันว่าเดี๋ยวมีเรื่องสนุกๆเกิดขึ้นแน่นอน”
“หาาา?”

อากิฮิโตะคิดว่าการกลับบ้านด้วยกันกับสองสาว ถึงจะได้รับคำจากอาจารย์แต่ก็ไม่จำเป็นว่าชาร์ล็อตจะเห็นด้วยเรื่องนี้ เธออาจจะแย้งก็ได้

แต่พอเหลือบไปมองหน้าชาร์ล็อตก็พบว่าเธอไม่ได้มีท่าทีปฏิเสธการกลับบ้านด้วยกันแต่อย่างใด

“อาโอยางิคุง ถ้าไม่รังเกียจ กลับบ้านด้วยกันมั้ยจ๊ะ”
“พูดจริงรึครับ”
“จริงสิจ๊ะ รบกวนด้วยนะคะ”

ในหัวอากิฮิโตะมีคำถามร้อยแปดพันเก้าเต็มไปหมด แต่เชื่อว่าถึงถามไปตอนนี้ก็คงไม่เกิดมรรคผลแต่อย่างใด คิดๆแล้วก็ล้าเต็มทน งั้นก็ปล่อยเลยตามเลยละกัน ฉะนั้นตอนนี้ก็เหลือคำตอบเดียวเท่านั้น
“โอเคครับ”

อ่าน Netoge no Yome ga Ninki Idol datta ネトゲの嫁が人気アイドルだった ~クール系の彼女は現実でも嫁のつもりでいる~ CH6-3 บอกไปสิว่าชอบ

คุณคุรุมิซากะถามผมทำลายความเงียบ

“คาสึคุงเริ่มชอบรินจังรึยัง”

“ขอโทษนะครับ ผมยังแค่รู้สึกสนุกเฉยๆ”

“ไม่เป็นไร มาถึงตอนนี้ ก็รู้สึกขาดความเชื่อมั่นนิดหน่อยว่า ฤาคาสึคุงจะคิดกับรินจังแค่เพื่อนจริงๆ”

คุรุมิซากะกล่าวด้วยน้ำเสียงเหงาๆ ส่วนผมก็ไม่รู้จะตอบกลับเธอไปว่าอะไร

ถ้ามันยังไม่ชอบ จะฝืนบอกว่าชอบก็ใช่เรื่อง

วันนี้เล่นเกมกันสามคน ก็สนุกกับเกมส์มากจนไม่ได้ใส่ใจเรื่องความรู้สึกรักใคร่ซะด้วย

“คาสึคุง ชั้นขอถามอะไรอย่างหนึ่งสิ”

“เชิญครับ”

“คิดยังไงกับ รินจัง ในบทบาทเกมส์ออนไลน์เหรอ”

เธอคิดอะไรอยู่ถึงถามคำถามนี้กับผมนะ….มันหมายความว่าไงกัน

“คาสึคุงให้ความรู้สึกเคารพนับถือต่อรินจังในบทบาทใช่มั้ยล่ะ พวกเธอเคยบอกชั้นว่า โลกออนไลน์ เป็นโลกที่ใจสื่อใจถึงกันได้อย่างสัตย์ซื่อ ถูกมั้ย”

“ม่า ถูกครับ”

“ถ้าอย่างนั้น คาสึคุงคิดยังไงกับรินจังในโลกออนไลน์ล่ะ …ชั้นคิดว่านี่เป็นประเด็นสำคัญเลยนะ”

“อืม พอฟังคุณพูดผมเริ่มรู้ละ  ปกติผมนึกถึงรินกะแต่ในโลกความจริงเท่านั้น”

“ใช่มั้ยล่ะ แล้วสรุปได้ความว่าไง”

ผมไม่เคยคิดถึงแง่ความรู้สึกต่อรินกะโลกออนไลน์แบบจริงจังเลย พอนึกดูแล้ว คำตอบที่ได้คือ

“อยากจะอยู่ด้วยกันตลอดไป..ล่ะมั้ง”

“เอ๋”

“หือ?”

ทำไมเธอต้องอุทานว่า นี่ผมพูดอะไรแปลกงั้นเหรอ

คุณคุรุมิซากะถามกลับมาด้วยน้ำเสียงอึกอัก

“อ..อืม..นั่นสิ..นะ  แปลว่าตอนเธออยู่ด้วยกันกับรินจังโลกออนไลน์ เธอรู้สึกหัวใจเต้นแรงรึเปล่า”

“รู้สึกครับ แล้วก็เป็นฟีลใจเต้นที่ไม่ได้เกิดจากความรังเกียจด้วย มันเป็นฟีลที่ประมาณว่าเวลาอยู่ด้วยกันแล้วรู้สึกเติมเต็มครับ”

“…..”

“ม่า อาจจะเป็นเพราผมแต่งงานกับรินกะเลยสนิทสนมกันก็ได้ ถึงผมเอาเธอไปเทียบกับเพื่อนในเน็ตคนอื่น ตัวตนของรินกะก็พิเศษสุดในสายตาผมอยู่ดี”

“คาสึคุง…”

“หือ มีอะไรเหรอ”

“ค..คือว่า..”

“คือ?”

“นั่นล่ะที่เรียกว่าชอบนะ”

“เอ๋?หา?”

“โม่ แสดงว่าชั้นตัดสินใจถูกละที่ถามเธอแต่แรกเรื่องคิดยังไงกับรินในโลกออนไลน์ “

“เอ่อ คุณคุรุมิซากะครับ”

“ชอบโดยไม่รู้ตัว ใช่แน่ๆ เผลอๆชอบกันตั้งแต่วันที่เรียกเธอว่าคาสึคุงด้วยซ้ำ”

จู่ๆคุณคุรุมิซากะก็ตะโกนเสียงสูงราวกับสะใจที่ไขปริศนาสำเร็จ 

“เอ่อ ..ผมว่ามันก็ยังไม่ใช่คำว่าชอบนะครับ  ผมยังคิดว่าเธอเป็นเพื่อนที่ดีในโลกออนไลน์”

“คาสึคุง งั้นชั้นขอถามว่าถ้าเธอไปแต่งงานกับเพื่อนคนอื่นในโลกออนไลน์ เธอจะยอมแต่งมั้ย”

“ไม่ครับ มองมุมไหนก็ไม่มีทาง”

“เห็นมะ นั่นไง”

“ไม่หรอกครับ เพราะว่าตอนนี้ไม่มีคนอื่นที่ดีกว่านะครับ”

“นั่นล่ะฟีลที่เรียกว่า คนพิเศษในสายตาของเรา แต่แค่เธอยังไม่รู้ตัว”

“เอ๋…”

ยิ่งนาน คุณคุรุสิซากะเสียงยิ่งดังกว่าเก่าราวกับเปิดโหมดหลอดเสียงเต็มกำลัง  

แต่สำหรับผม ดูยังไงก็เหมือนการยัดเยียดให้ผมพูดคำว่าชอบรินกะมากกว่านี่สิ

 

“คาสึคุงชอบรินจังที่เป็นไอดอลใช่มั้ย”

“ชอบในฐานะแฟนคลับครับ”

“มีเรื่องไหนที่ติดใจในตัวเธอ หรือคิดว่าเธอน่ารักจังแนวๆนี้บ้างมั้ย”

“ทั้งหมดเลยครับ ทั้งหมดที่เป็นเธอมันน่ารักไปหมดครับ”

ตอนแรกคิดว่าเป็นสาวคูล แต่พอเริ่มรู้จักกันมากขึ้น ความคูลเริ่มหาย แต่ก็ยังชอบเธออยู่ดี

“ถ้าบอกทั้งหมดที่เป็นรินจังน่ารัก นั่นก็แปลว่าชอบแล้วนะ”

“ผมบอกแล้วครับว่าชอบ แต่ก็ฐานะแฟนคลับอยู่ดี”

“คิดยังงั้นจริงเหรอ? งั้นเธอลองนึกภาพตามชัั้นนะ สมมติว่าเธอกับรินกะอยู่ในฐานะเดียวกัน เป็นคนระดับเดียวกันดูนะ”

“ครับ”

ผมลองค่อยๆนึกภาพตามคำขอคุณคุรุมิซากะ

“แต่ว่ารินจังไม่ได้เป็นไอดอลนะ เธอเป็นคนปกติ  ทีนี้ตอบชั้นสิว่าเธอรู้สึกยังไงกับรินจัง”

“เธอยังคงน่ารักไม่เปลี่ยน และผมก็ยังคงเฝ้ามองแผ่นหลังเธอเงียบๆตลอดจากโต๊ะเรียนที่นั่งผม”

“…สิ่งที่พูดตะกี้ ไม่รู้สึกสะกิดใจบ้างเหรอ”

“เอ๋?”

“นั่นเป็นอาการของคนที่เฝ้าดูใครสักคนที่เราตกหลุมรักนะ”

“……เออว่ะะะะะะะ”

ผมรู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมากลางใจ

“เธอเฝ้ามองรินจังมาตลอดนะ แล้วช่วงนั้นเธอก็ต้องเคยคิดแน่ว่า รินจังน่ารักจังเลย วันนี้ชั้นอยากจะลองทักทายเธอจัง”

“เอ๋…ทำไมคุณถึงรู้ความคิดผมได้ครับ อย่าบอกนะว่าคุณมีความสามารถพิเศษฟังเสียงในหัวคนอื่นได้ “

“ไม่ต้องมีความสามารถพิเศษก็เดาได้อยู่แล้ว  แล้วที่บอกฟังเสียงคนอื่นในหัว มันคืออะไรนิ”

พอเจอคำอธิบายจากคุณคุรุมิซากะ ตอนนี้ผมเองก็เริ่มกระจ่างในหลายๆอย่างเช่นกัน

“อ้อ ชั้นเริ่มเข้าใจเหตุผลที่คาสึคุงให้ความสำคัญกับรินจังในฐานะไอดอลละ”

“ครับ เหตุผลคืออะไรครับ”

“คาสึคุงรู้สึกถึงรินจังในโลกออนไลน์จากตัวรินจังในโลกความจริงไงล่ะ”

“เรื่องนั้นมันบ้าชัดๆ”

“แต่ว่าตอนที่เธอพูดตะกี้มันก็บอกชัดแล้วว่า พอเธออยู่ในฐานะเดียวกับรินจัง เธอไม่ได้สนใจรินจังในฐานะไอดอลเลย”

“อืม”

“ฟันธงได้เลย เธอรู้สึกถึงรินจังในโลกออนไลน์จากรินจังในโลกความจริง แต่ว่าคาสึคุงที่ค่อนข้างจะทึ่มในเรื่องนี้เลยเข้าใจผิดไปว่า  ความรู้สึกรักใคร่ คือ ความรู้สึกเชียร์ในฐานะแฟนคลับ “

“ไม่นะ ผมว่าไม่ใช่นะครับ ผมไม่งี่เง่าขนาดนั้นหรอก”

“ถ้างั้นเฉลยมาสิว่าทำไมคาสึคุงที่ไม่สนใจรินกะในฐานะไอดอล ถึงยังคงคิดอยากจะสนับสนุนเธอต่อไปล่ะ”

“ผมสนับสนุนเธอในฐานะที่เราเป็นคนระดับเดียวกันได้ไงครับ”

“แล้วคาสึคุงพร้อมสนับสนุนชั้นด้วยความรู้สึกแบบเดียวกับรินจังมั้ย”

“ไม่ครับ”

“เฮ้อ  ฟังเองก็หงอยเอง แต่ก็เป็นตามที่คิดไว้นั่นแหละ”

“ไม่หรอกครับ ผมสนับสนุนเธอในฐานะเพื่อนแน่”

“ฟังแล้วก็ดีใจนะ ขอบคุณนะ แต่ถึงยังงั้นความรู้สึกเธอก็ไม่เท่ากับตอนสนับสนุนรินจัง ถูกมั้ย”

“ม่า อืม…ทีนี้พอคุณคุรุมิซากะพูดแล้วผมเลยนึกอะไรบางอย่างออก ผมน่ะ ต่อให้ไม่สนใจไอดอลแล้ว แต่ผมก็มีความรู้สึกพร้อมสนับสนุนรินกะที่พยายาม หากเธอยังคงเลือกเดินเส้นทางไอดอลอยู่ดีครับ”

“นั่นล่ะที่เรียกว่าชอบไง”

“…….”

ผมจนคำพูดแย้งกลับไม่ออก

“ชั้นได้ข้อสรุปละ คาสึคุงน่ะชอบรินจังในโลกออนไลน์มาก และชอบรินใจในฐานะไอดอลด้วย ง่ายๆว่าไม่ว่ารินจังจะอยู่ในสถานะไหน เธอก็ชอบรินจังมากๆอยู่ดี”

“อืม ครับ แล้วมันหมายความว่าไงครับ”

“หมายความว่าคาสึคุงชอบรินจังมากไงล่ะ ตกหลุมรักเธอมานานด้วย ไม่ว่ารินจังจะเป็นสถานะไหน เธอก็รักรินจังทุกคนน่ะสิ”

“เออว่ะะะะะะะ”

รู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่ากลางใจครั้งที่สองเลย

ภาพในหัวกระจ่างใสปิ๊ง

อธิบายได้เป็นฉากๆว่า ก่อนอื่นเลย ผมคิดว่าอยากจะอยู่ด้วยกันกับรินกะไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาไหนก็ตาม เพราะอยู่ด้วยกันกับเธอแล้วผมรู้สึกสนุกสนาน ฉะนั้นความรู้สึกอยากอยู่ด้วยกันก็ย่อมเป็นเรื่องปกติ 

เสร็จแล้ว ตอนผมเห็น มิสึกิ รินกะในฐานะไอดอล ชั่วพริบตานั้น ผมก็สถาปนาเป็นแฟนคลับเธอ

ทีนี้ พอคิดมาถึงจุดนี้มันก็อธิบายเพิ่มได้อีก

ผมเป็นคนที่เห็นเด็กน่ารัก ก็แค่คิดว่าน่ารักจัง แต่ไม่ได้อยากจะสานต่อความสัมพันธ์หรือคิดลึกซึ้งในเรื่องอนาคต

อย่างตอนดูมิวสิควีดีโอวงสตาร์มาย มีเด็กน่ารักตั้งกี่คน แต่ผมยังไม่สนใจสมาชิกวงคนอื่น ขนาดว่าเห็นคุณคุรุมิซากะมาที่โรงอาหาร ผมก็ไม่ได้รู้สึกว่าเธอน่ารักด้วยในตอนนั้น เพราะสายตาผมมีแค่รินกะคนเดียว

 

“สุดยอดไปเลยคาสึคุง ขนาดเธอไม่ได้มีข้อมูลอะไร แต่เธอก็ยังคงรักรินทั้งในโลกออนไลน์และโลกความจริงนะ”

“ก..ก็คงงั้นครับ”

“แถมคาสึคุงยังชอบในตัวรินกะทุกอย่าง ขนาดไม่รู้สึกตัวเลยว่าตัวเองตกหลุมรักรินกะไปแล้ว”

“อ..อืม”

“อืม นี่เป็นเรื่องที่สุดยอดไปเลยนะ ตอนคิดว่าความคิดของรินจังที่มีต่อคาสึคุงว่าสุดยอดแล้วนะ แต่พอดูตอนนี้ ความชอบของคาสึคุงก็ไม่ได้แพ้รินจังเลย”

“…..”

“เฮ้อ ความรักที่ลึกซึ้งขนาดนี้เกิดมาไม่เคยพบมาก่อน คาสึคุงน่ารักสุดๆเลย”

“….เอ่อ..หมายความว่าไงเหรอครับ”

“ไม่หมายความว่าไงหรอก ก็แค่ถ้าเป็นคาสึคุงตอนปกติ เธอคงบอกชั้นแล้วว่า คุณคุรุมิซากะนี่พูดมากหนวกหูจริง แถมจะพูดจาตะคอกด้วยว่าเสียงดีงน่ารำคาญจริงยัยแมวจอมจุ้ม” อะไรทำนองนี้แหละ”

เดี๋ยวนะ คนอย่างผมไม่มีทางพูดจาหมาๆแบบนั้นใส่ผู้หญิงแน่

ทำไมผมรู้สึกว่า คุณคุรุมิซากะเริ่มเพ้อ เข้าสู่โลกส่วนตัวมากกว่า

“ขอถามอีกครั้งนะ เธอชอบรินจังตรงไหนบ้าง”

“อืม ชอบบรรยากาศในตัวเธอ รูปลักษณ์หน้าตา น้ำเสียงไพเราะ ท่าทางสง่างาม นิสัยดี ม่า ชอบทั้งหมดอะครับ”

“ถึงแม้ว่ารินจังจะเลิกเป็นไอดอล ความรู้สึกนี้ก็ไม่เปลี่ยนใช่มั้ย”

“…ไม่เปลี่ยนครับ”

“ตายแล้ว ว่าละไง กะแล้วเชียวว่าคาสึคุงชอบรินกะมากๆโดยที่ไม่เกี่ยวว่าเธอจะเป็นไอดอลหรือไม่เป็นก็ตาม”

เอ๋ ?..เอ๋… เออว่ะะะะะะะะ พอคุณคุรุมิซากะพูดมันก็ตามนั้นเลยนี่หว่า

 

“มันคือความรู้สึกว่าชอบและอยากอยู่ด้วยกันไง”

“…ง…งั้นเหรอครับ”

“ความรักน่ะ มันไม่เกียวกับรูปลักษณ์ภายนอกหรือฐานะซะหน่อย ตอนนี้ชั้นเริ่มเข้าใจที่รินกะบอกว่า คบกันเพราะใจสื่อใจ แล้วล่ะ”

หลังจากที่คุณคุรุมิซากะกล่าวข้อสรุปออกมา ผมก็เริ่มหวาดระแวงแล้วว่าจะทำหน้ายังไงดี หรือจะคุยอะไรกับรินกะหากเธอกลับมา

ปรากฏว่ายังคิดไม่ทันจบ เสียงรินกะลอยมาจากห้องแชท

“โทษทีนะ กลับมาแล้วจ้า”

ทันทีที่ผมได้ยินเสียงเธอ หัวใจผมเต้นงแรงสะดุ้งโหยง

“ยินดีต้อนรับกลับมานะรินจัง”

“ขอโทษด้วยที่มาช้า เดี๋ยวไปลุยด่านไหนต่อดี”

“ไม่ล่ะ ไม่ต้องไปด่านไหนต่อแล้ว”

“เอ๋ หมายความว่าไง”

คุณคุรุมิซากะกล่าวเสียงใส ส่วนรินกะกล่าวด้วยน้ำเสียงสงสัย

“รินจัง เป้าหมายชั้นคอมพลีทเรียบร้อยละ คะแนนเต็มร้อยไม่หักด้วย”

“ขอโทษนะ เธอพูดอะไร ชั้นไม่เข้าใจ อธิบายมาซิ”

“ไม่เอาไม่พูดค่ารินจัง ถ้าชัั้นอธิบายก็ไม่สนุกสิ”

“สมเป็นนานะดีแหละนะ คาสึ ถ้างั้นเธอบอกชั้นมาซิว่าช่วงที่ชั้นไม่อยู่ เกิดอะไรขึั้นบ้าง”

“…..เอ๋?”

****

จบ CH6-3

อ่าน Netoge no Yome ga Ninki Idol datta ネトゲの嫁が人気アイドルだった ~クール系の彼女は現実でも嫁のつもりでいる~ CH6-4 บอกไปสิว่าชอบ

“คาสึ เป็นอะไรนิ ตั้งแต่เมื่อกี้เห็นเงียบไปยาวเลย”

“”อ่า…เอ่อ….อืม…”

“คาสึ เป็นอะไรนิ อ้ำอึ้งจะพูดก็พูดมาเลย ทำอย่างกับว่าเห็นผีงั้นแหละ”

ที่ผมกำลังอ้ำอึ้ง ไม่ใช่อะไรหรอก เพิ่งจะรู้ตัวจากคำพูดคุณคุรุมิซากะว่า ผมชอบคุณมิสึกิ เลยไม่รู้จะพูดอะไรกับเธอดี แค่คิดว่าชอบเธอ หัวใจผมก็เต้นโครมครามจนรู้เลยว่าถ้าพูดออกไปนี่ ไม่เป็นภาษาคนแน่นอน

 

“ดีละ วันนี้สลายตัวได้แล้ว”

“ยังมีเวลาเหลือนิดหน่อยนี่นา”

“ไม่เป็นไรจ้า ชั้นบรรลุเป้าหมายเรียบร้อยแล้ว”

“แล้วเป้าหมายที่ว่ามันคืออะไรล่ะ นานะตัั้งใจว่าจะสร้างบรรยากาศเดทให้ชั้นกับคาสึไม่ใช่เหรอ”

“ก็ไม่เถียงนะ แต่ว่าจะเดทหรือไม่เดทก็โอเคอยู่แล้วอะนะ”

“ไม่โอสักนิด พูดอะไรชั้นไม่เข้าใจ คาสึยอมรับได้เหรอไ

“เอ่อ ครับ… รับได้ครับ”

“….คาสึอาการหนักแล้วนะ ไหวมั้ยนิ”

“…ไหวครับ”

ปากผมก็พูดไปแบบมึนๆนั่นแหละ แต่จริงๆก็ไม่ไหวหรอก ส่วนคุรุมิซากะฟังคำพูดผมกับรินกะแล้ว เธอกล่าว

“คาสึคุงถึงวัยว้าวุ่นนี่เนอะ เอาน่า วันนี้พอแค่นี้แหละ ไว้เจอกันที่โรงเรียนนะ”

พูดจบ เธอล้อคเอาท์ออกจากเกม 

สุดท้ายรินกะก็ล้อคเอาท์ตามด้วย เหลือผมนั่งเหม่อจ้องหน้าคอมอยุ่คนเดียว

“…สรุปว่าผมชอบรินกะสินะ”

 

****

เช้าวันถัดมา

ผมยังคงนั่งที่เดิม มองแผ่นหลังของรินกะจากที่นั่งผมตามปกติ เป็นภาพที่คุ้นเคยมาตลอด

“เฮ้อ….”

ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมชอบรินกะ ในหัวใจเลยรู้สึกคันยุบยิบ ฟีลลิ่งตอนนี้ที่ได้จ้องเธอจากด้านหลังมันเลยต่างจากวันวานที่ผ่านมา

“อ๊ะ…”

ไม่รู้เพราะอะไร จู่ๆรินกะก็หันกลับมาข้างหลัง สายตาผมกับเธอประสานกัน ก่อนที่ผมจะเป็นคนหลบสายตาซะเอง

“……..”

ไม่บอกก็รู้ว่ารินกะต้องช็อคกับปฏิกริยาตอบสนองของผม

เสียงโทรศัพท์แจ้งเตือนดังขึ้น ผมลองหยิบขึ้นมาดู เป็นหน้า “ริน”ร้องไห้พร้อมสายฟ้าผ่าข้างๆ

เห็นอะไรน่ารักคิกขุแนวนี้จากคูลไอดอลก็เป็นอะไรที่ตะมุตะมิดีแฮะ

***

” คาสึคุง หยุดแกล้งรินจังได้แล้วนะ”

ช่วงพักกลางวัน ผมถูกคุณคุรมุิซากะเรียกมาเจอที่ดาดฟ้าเหมือนเดิม โดนเฉ่งนิดหน่อย แต่ที่แปลกใจคือสีหน้าคุณคุรุมิซากะดุจะโกรธระดับหนึ่งเลย ซึ่งผมก็ยังงงๆว่าเธอจะโกรธเรื่องอะไร

“ตอนเช้าเธอเมินรินจังใช่มั้ย รินจังน่าสงสารมากๆเลยนะ”

“เอ่อ คือว่า…”

“คาสึคุงเป็นผู้ชายประเภทชอบแกล้งเด็กที่ตัวเองชอบรึไง”

“ผมคิดว่าไม่น่าจะใช่นะ..”

“ไม่น่าจะ หมายถึง?”

“คือว่า ให้อธิบาย คงบอกได้แค่ว่า เป็นเพราะอายน่ะครับ ขอโทษด้วยครับ”

ผมสารภาพด้วยน้ำเสียงอึกอัก แต่ก็กล่าวจบ

ฤาบางทีการทำแบบนี้ ทำให้อีกฝั่งรู้สึกไม่ดีงั้นเหรอ..?

ขณะที่ผมคิดอยู่ ปรากฏว่าคุณคุรุมิซากะส่งรอยยิ้มเแนวรู้ทันให้ผมแทน

“เห เห ฮืมมมม”

“เอ่อ …มีอะไรเหรอครับ”

“คาสึคุง เริ่มจะรู้ตัวขึ้นมาแล้วสินะว่าชอบรินจัง หุหุหุ”

หุหุหุอะไรของเจ๊แกฟะ…

เห็นรอยยิ้มกับท่าทีของเธอ มันทำให้นึกถึงป้าข้างบ้านที่กำลังเม้ามอยเรื่องชาวบ้านอย่างออกรสยังไงยังงั้นเลย

“ต่อจากนี้ก็ลองสารภาพความรู้สึกให้รินจังรู้สิ”

“เรื่องนั้นคงยากครับ….”

“อ้าว? ทำไมล่ะ”

“อยากขอเวลาอีกพักหนึ่งเพื่อทำความเข้าใจความรู้สึกตัวเองให้มากกว่านี้ ..แล้วก็..ผมยังคิดอยู่ว่าตัวเองเป็นคนที่เหมาะกับรินกะรึเปล่าน่ะสิ”

เมื่อผมตั้งใจคิดทบทวนจริง ปัญหาข้อนี้ก็เด้งมาชัดแจ๋วเลย 

คนอย่างผมที่เป็นแค่เน็ตเกมเมอร์ง่อยๆ จะริอาจไปเป็นแฟนกับไอดอลสุดฮอตเนี่ยนะ  

จริงๆเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมเคยคิดมาก่อนจะรู้จักตัวจริงของรินซะอีก

หรือพูดง่ายๆว่า ผมขาดความมั่นใจในตัวเอง นี่คือปมหลักผมเลย

“บากะ”

“….เอ๋?”

จู่ๆคุณคุรุมิซากะพูดด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยว เล่นเอาผมตกใจที่เธอเปลี่ยนท่าทีแข็งกร้าวใส่ผม

“จะเหมาะหรือไม่เหมาะชั้นไม่รู้หรอก สิ่งสำคัญคือแค่เธอสองคนชอบกัน เท่านี้ก็พอแล้วไม่ใช่รึไง”

“”เอ้อ ผมว่าไม่พอนะ..”

“งั้นจะบอกว่าคาสึคุงเป็นแค่เน็ตเกมเมอร์ง่อยๆใจหมา ควรลาขาดจากความเป็นมนุษย์ไปเป็นควายซะตอนนี้เหอะ”

“โห พูดขนาดนี้ก็เกินไปนะครับ”

 

“แต่ถึงยังงั้น รินจังก็ชอบคาสึคุงในแบบที่เธอเป็นตอนนี้นะ”

“….”

“รินจังเคยบอกเธอเหรอว่า ชั้นอยากได้คนที่เหมาะสมกับชั้นมากกว่านี้”

“..ไม่เลยครับ”

“ใช่มั้ยล่ะ? สิ่งที่เธอพูดจาเมื่อตะกี้ ชั้นคิดว่ารินจังต้องไม่ชอบคำพูดเธอแน่”

“…….”

เป็นไปตามที่คุณคุรุมิซากะว่าทั้งหมด คำพูดเธอแทงใจผมทุกดอก

มันเป็นเรื่องที่ใครๆก็รู้แท้ๆแต่ทำไมผมถึงนึกไม่ถึงนะ

รินกะไม่เคยปฏิเสธตัวตนผมแต่แรกอยู่แล้ว

อาจจะไม่ได้ถึงขั้นยอมรับได้ทั้งหมด เพราะผมก็ไม่ใช่เป็นประเภท มนุษย์ตอบเยสล้วนๆ ใครขออะไรก็ไม่ปฏิเสธ

อย่างน้อยตัวตนของผมในสายตาเธอเธอยอมรับว่า เธอตั้งใจจะเป็นภรรยาผมด้วย

“แล้วคาสึคุงจะเอาไงต่อ จะนั่งอมทุกข์ต่อไปไม่ทำอะไร หรือจะเลือกเผชิญหน้าความรู้สึกตัวเองแล้วคุยให้รู้ดำรู้แดงไปเลย”

“คุณคุรุมิซากะ..”

คำพูดของคุณคุรุมิซากะ ใส่พลังมาเต็มสูบ กระตุ้นผมเต็มที่ 

ผมเก็บคำพูดเธอมาไตร่ตรอง  อย่างแรกเลยต้องเลิกคิดด้านลบก่อนว่า คนธรรมดากับไอดอลมันไม่คู่ควร 

จากนั้นก็คิดต่ออีกว่า คุณรินกะอยากจะทำอะไร

จริงๆเรื่องนี้ไม่ต้องคิดหรอก เธอบอกผมอยู่ตลอดว่าอยากจะเป็นภรรยาผม

ผมคิดว่าต่อจากนี้ อยากจพัฒนาความสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งมากกว่านี้ 

ถึงแม้ว่าเอาจริงๆ ผมไม่ทำอะไร เดี๋ยวรินกะก็เป็นฝ่ายขยับตัวเข้าหาผมก่อนอยู่ดี

แต่นั่นมันไม่ใช่ตัวเลือกที่ถูกต้อง

ผมนี่แหละ

ใจจริงผมนี่ล่ะ อยากจะอยู่เคียงข้างรินกะ

ไม่ว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนไปทางไหน แต่ความรู้สึกนี้จะไม่มีทางเปลี่ยนแน่นอน

“…คุณคุรุมิซากะเป็นคนชี้นำทางมอบความสุขให้แก่คนอื่น ราวกับคุณเป็นเด็กสาวที่ได้รับพรจากพระอาทิตย์เลยนะครับ”

“เอ๋…จ..จู่ๆก็พูดอะไรออกมานิคาสึคุง “

“คุณเหมือนพระอาทิตย์จริงๆครับ เอาแค่แก้มคุณตอนนี้ก็แดงใกล้เคียงละ”

“ม..โม่…คาสึคุง ชั้นชักจะโกรธเธอจริงๆละนะ”

คุณคุรุมิซากะเริ่มกัดฟันกรอด เล่นเอาผมรีบยกมือขอโทษขอโพย

อย่างน้อย ในหัวและในใจผมปลอดโปร่งโล่งสบายละ

ต้องบอกว่าเป็นเพราะคุณคุรุมิซากะช่วยชี้แนะแนวทางที่ถูกต้องให้ผม

“คุณคุรุมิซากะ ผมตัดสินใจแล้วว่าจะชวนรินกะออกเดท”

“เดทในเกมออนไลน์เหรอ”

“เปล่า เดทในโลกความจริงครับ ก่อนจะสารภาพความรู้สึกตัวเอง ผมอยากจะทำอะไรสักอย่างให้มันดูคืบหน้าเสียก่อน”

แม้ว่าผมจะเป็นแค่คนที่แค่คิดเรื่องเดท เหงื่อก็ชุ่มฝ่ามือด้วยความตื่นเต้น

เป็นคนที่ไม่ชอบตกเป็นเป้าสายตาคนอื่น

เป็นมนุษย์เน็ตเกมเมอร์ง่อยๆที่ไร้ค่า

แต่แล้วไง ช่างแม่มดิวะ

เพราะผมอยากจะอยู่เคียงข้างรินกะ

ขอแค่ส่งความรู้สึกนี้ถึงเธอได้ก็พอ

*****

จบ CH6-4

 

อ่าน Netoge no Yome ga Ninki Idol datta ネトゲの嫁が人気アイドルだった ~クール系の彼女は現実でも嫁のつもりでいる~ CH7-1 ความรู้สึกอันบริสุทธิ์

ณ.วันหยุด ตอนเช้า ผมเดินมารอหน้าสถานี เพราะว่านัดเดทกับรินกะวันนี้

ความรู้สึกหลายอย่างปนเปในตัวจนหัวใจเต้นตึกตัก

ด้วยความที่หน้ารถไฟมีกลุ่มคนไม่ว่าจะเป็นวัยรุ่น หรือครอบครัว เดินผ่านไปมา รู้สึกเหมือนตกเป็นเป้าสายตาจากคนรอบข้าง มันทำให้ใจไม่สงบ ผมไม่ชอบ เลยเดินเข้ามานั่งในม้านั่งแถวๆนั้น

ก่อนผมจะมาเดท ผมศึกษาข้อมูลการเดทมาบ้าง เลยเลือกใส่ชุดที่ไม่จืดและไม่ฉูดฉาดเกินไป

ว่าไปรินกะจะใส่ชุดแบบไหนมานะ

“…อ๊ะ”

ผมมองไปที่ปากทางสถานี เห็นรินกะกำลังเดินท่ามกลางมวลชนมาหาผม

ถึงจะอยู่ไกลก็เหอะ ยังมองเห็นได้ไม่ชัดเท่าไรแต่มั่นใจว่าเป็นรินกะแน่ 

รินกะสวมหมวกและสวมแว่นตาอันโตเพื่อปิดบังรูปลักษณ์ตัวเอง ใส่เสื้อทีเชิ๊ตและกระโปรงยาว

จากเครื่องแต่งกายที่เธอเลือกใช้ ชัดเจนว่าตั้งใจจะกลบเกลื่อนออร่าความคูลของตัวเอง ถือว่าทำได้ดีเลยล่ะ ถ้าเป็นคนไม่คุ้นเคย น่าจะดูไม่ออกว่าคนสวมแว่นคือรินกะแน่

“ขอโทษที่ให้รอ คาสึคุง”

รินกะเดินมาถึงจุดที่ผมยืนอยู่ กล่าวทักทาย เผยรอยยิ้มเล็กน้อย 

การกระทำแค่นี้ของเธอก็ทำเอาผมเริ่มเขินและตื่นเต้นนิดๆแล้วล่ะ

“ชีวิตจริงนี่มาถึงเร็วมากเลยนะ ทีในเกมนี่เป็นเจ้าชายสายเสมอตลอด”

“ผมบอกไปแล้วนะครับว่าคนที่มาเร็วก่อนมันฝั่งพวกเธอ แล้วเหตุผลที่ผมมาสายก็เพราะรินกะนะครับ”

“ชั้นเหรอ? หมายความว่าไง?”

“ผมดูมิวสิควีดีโอที่รินกะเล่นแล้วเพลินจนลืมเวลาไง นี่แหละคือเหตุผลที่ผมมาสาย”

“ง..งั้นเหรอ..พอเธอพูดแบบนี้ ชั้นไม่รู้ว่าควรจะโกรธหรือดีใจ..ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน”

รินกะกล่าวในขณะที่เธอไม่กล้าสบตาผม  แต่แก้มเธอแดงแป้ดเลยแฮะ ที่แท้ก็เขินนี่หว่า

“ถ้างั้นก็เราไปดูหนังกันเลยมั้ยครับ”

“อืม”

ผมลุกจากม้านั่ง เดินเคียงข้างรินกะ พร้อมเหลือบมองดูรอบตัว ดูเหมือนว่าพวกผมจะไม่ได้ตกเป็นเป้าสายตาคนอื่นแล้ว

น่าแปลกดี ทั้งที่มีไอดอลสุดฮอตอยู่ใจกลางเมือง แต่ไม่มีคนสังเกต

เป็นไปตามที่คุณคุรุมิซากะว่าไว้ แค่เปลี่ยนเครื่องแต่งกาย ก็สามารถเปลี่ยนบรรยากาศได้แล้ว 

“คาสึโตะคุง เป็นอะไรเหรอ”

“คือว่า…”

จริงๆในหัวผมมีแปลนการเดทเพื่อพัฒนาความสัมพันธ์อยู่แล้ว  และผมอยากจะทดสอบหนึ่งในแผนการนั้น แต่ว่าผมดันไม่กล้า ขาขยับไม่ออกแม้แต่ก้าวเดียว

“เห็นเธอทำท่าจะล้ม ไหวมั้ย หน้าก็แดงด้วย..”

“เปล่าครับ ไม่ได้เป็นไข้ด้วย”

แผนการของผมคือ อยากจับมือรินกะ

มันไม่ใช่แค่แผนเดท มันคือความปรารถนาที่ผมอยากจะทำด้วย

แต่แค่จะเอ่ยปากชวน มันก็ดันพูดไม่ออก

นอกจากนี้ ผมดูปฏิกริยารินกะในตอนนี้ เธอไม่มีความตื่นเต้นขวยเขินแล้ว อาจเป็นเพราะเธอคิดว่าผมกับรินกะเป็นสามีภรรยากันอยู่แล้ว การเดทครั้งนี้ก็เลยไม่ได้มีอะไรพิเศษในใจเธอก็ได้

คนที่คิดแปลกๆ อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ หรืออยากจะจับมือ อาจจะมีแค่ผมคนเดียวล่ะมั้ง

“คาสึคุง?”

“รินกะ..คือว่า…”

“มีอะไรรึเปล่า พูดออกมาได้เลยไม่ต้องเกรงใจนะ”

“ม..มือครับ”

“มือ?”

รินกะเอียงคอถาม เงยหน้ามองผมด้วยแววตากลมโตสงสัย

“ผมอยากจับมือ..ครับ”

พูดออกไปจนได้

ไอ้การขอจับมือนี่เป็นครั้งแรกที่ผมพูดกับสาวๆเลยนะ

แต่ก็นะ ถ้าเป็นรินกะที่ตั้งใจจะเป็นสามีภรรยากับผมอยู่แล้ว คำว่าขอจับมือนี่คงเบบี๋มาก เธอคงจะตอบกลับประมาณว่า “ได้สิ เราเป็นสามีภรรยาแล้วฉะนั้นจับมือกันก็เป็นเรื่องธรรมดา”

ผมคิดอย่างนั้นนะ แต่ว่า เธอดันยังไม่ตอบกลับอะไรผมสักคำนี่สิ

รินกะเหมือนโดนใครจับสตาฟท์ไว้ เธอเงยหน้าเบิกตาค้างมองผมตัวแข็งทื่อ

“ฮัลโล รินกะครับ”

“ด..ดะ….ดะ…..ได้สิ….พวกเราเป็นสามีภรรยากันแล้ว จับมือก็เป็นเรื่องปกติ ไม่จำเป็นต้องขออนุญาตเลย”

…….

เขร้ ทำไมจู่ๆเธอก็พูดรัวเป็นแรปเปอร์เลยวะ แถมเธอหลบตาผมตอนพูดซะด้วย

“งั้นก็ จับมือกันเลยนะครับ”

“ช..เชิญค่ะ”

รินกะยื่นมือขวามาหาผม  ผมยื่นมือตัวเองกุมมือเธอไว้ นี่เป็นครั้งแรกที่ผมจับมือผู้หญิง ว้าว โคตรนุ่มเลย สำหรับผมแล้ว มือรินกะ ไม่ได้ต่างอะไรกับมือเทพธิดาผุ้สูงส่งเลย  การได้จับมือเธอในครั้งนี้คือหนึ่งในเรื่องประทับใจที่สุดในชีวิตผมเลย

“…..”

“…..”

ทีนี้ พอได้จับมือกันแล้ว ปรากฏว่า ผู้คนมากมายเดินผ่านผมไปเรื่อยๆ แต่ว่าผมกับรินกะยังคงกุมมือกันแต่ไม่เดินออกไปจากจุดเดิมเลย  แถมพูดอะไรไม่ออกด้วย

ผมรู้ว่าเหตุผลมันคืออะไร

มันคือความตื่นเต้นและความซาบซึ้ง และความอบอุ่นที่ได้กุมมือผู้หญิงทีตัวเองรัก มันซึ้งจนขาไม่ขยับแต่กลับรู้สึกว่าถ้าตัวเองมีปีก  คงบินได้เพราะความปลาบปลื้มไปแล้ว

นี่คือความรู้สึกผม

ทีนี้ปัญหาคือความรู้สึกของรินกะนี่ล่ะ

ทำไมเธอถึงไม่ขยับและไม่พูดไม่จาเลย

เวลาผ่านไปหลายวินาที ผมที่ยังคงยืนคิดถึงเหตุผลว่าทำไมรินกะถึงเป็นแบบนี้ เลยลองแอบเหลือบตามองเธอ

….รินกะไม่กล้าสบตาผม หันหน้ามองไปด้านข้างซะงั้น เพราะอะไรหว่า…?

“คือว่า…คุณรินกะครับ?”

ผมอยากรู้ว่าตอนนี้เธอทำสีหน้ายังไงอยู่  เลยลองค่อยๆเอียงตัวเองไปมองสีหน้าที่เธอหันไปด้านข้าง

แต่พอผมจะเห็นหน้าเธอปุ๊บ รินกะรีบเอียงหน้ามองไปอีกด้านหนึ่ง เจตนาชัดเจนว่า เธอไม่อยากให้ผมเห็นสีหน้าเธอตอนนี้

“รินกะ เป็นอะไรรึเปล่าครับ”

“…ห้ามเลยนะ”

“เอ๋?”

“ห้ามมองหน้าชั้นตอนนี้นะ”

รินกะกล่าวเสียงสั่นๆด้วยความเขินอาย ถ้าอาการมาแบบนี้ รู้เลยว่าหน้าเธอแดงแป้ดสุดๆเพราะความเขินแน่

…อย่าบอกนะว่า เธอก็รู้สึกเหมือนผมเหรอ?

“อายเหรอครับ”

“อืม”

“ทั้งที่ตั้งใจเป็นสามีภรรยากันแล้วนะครับ”

“ไม่ใช่ตั้งใจ เราเป็นสามีภรรยาแล้วต่างหาก”

“เป็นสามีภรรยากันแล้วแต่ก็ยังเขินเวลาจับมือเหรอครับ…?”

“ก็…นี่มันครั้งแรกของชั้นนี่นาที่ได้จับมือกับคนที่ตัวเองชอบ…”

รินกะพูดเสียงเบา ก่อนจะลดจนแทบจะเป็นกระซิบตรงประโยคท้ายพูดจนจบว่า “ชั้นได้จับมือกับคาสีโตะคุงนี่นา” 

โอ้พระเจ้า รินกะในตอนนี้โคตรน่ารักเลยครับ

 

 

 

 

rinka megane

ถ้านี่เป็นฉากในมังงะ มันต้องมีกามเทพแผลงศรใส่หัวใจผมแล้วแน่นอน

รินกะในตอนนี้ ไม่มีมาดความคูลเหลืออยู่เลย ความรู้สึกผมในตอนนี้คือ ผู้หญิงตรงหน้าคือภรรยาผู้น่ารักอ่อนหวานและขี้อายไร้เดียงสา

ถ้าผมเป็นผู้ชายสายกินเนื้อ ไม่ใช่กินพืขนะ เห็นเธอในสภาพนี้ต้องดึงตัวมากอดและหอมสักฟอดแล้ว

“..ป..ไปดูหนังเลยมั้ยครับ”

“น..นั่นสิ ..ออกเดินทางกันเถอะ”

ผมกับรินกะเดินจับมือไปด้วยกัน ตอนก้าวขาเดินแต่ละครั้งตัวแข็งโป๊กราวกับเป็นหุุ่นกระป๋องขึ้นสนิม 

ผมรู้สึกว่ามีสายตาหลายคนมองมาที่พวกผมที่เดินตัวเกร็ง แต่ก็คิดว่า สายตาคนมองตอนนี้คงไม่คิดว่า คนที่เดินตัวเกร็งตอนนี้จะเป็นไอดอลสุดฮอตหรอก

****

พวกผมเดินทางมาถึงโรงหนัง นั่งตรงกลางเยื้องไปข้างหลังเล็กน้อย 

 

ผมกับเธอนั่งคู่กัน ในโรงหนังค่อนข้างสว่าง ตอนนี้เห็นมีหลายคนอยู่ในโรง หนังยังไม่ฉาย บางคนก็เลยคุยกันในโรง

“…..”

แต่แน่นอนว่า นั่นมันคู่คนอื่น พวกผมสองคนตอนนี้ตั้งแต่นั่งในโรงหนัง ยังนิ่งกริ้บ ไม่พูดกันเลยสักคำ ซึ่งเหตุผลไม่ได้เกิดจากบรรยากาศรอบข้างไม่ดี หรือเพราะพูดไม่เก่ง แต่เป็นเพราะความตื่นเต้นเขินจัดจนพูดไม่ออกต่างหาก

ขณะที่ผมกำลังคิดอยู่ว่า ควรเป็นฝ่ายเปิดปากคุยอะไรกับรินกะ แต่จะคุยเรื่องไหนดี รินกะก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน

“คือว่า…ตอนนี้มันก็คือหลังแต่งงาน พูดไปอาจจะฟังดูแปลก แต่วันนี้คือเดทแรกของเรา เป็นวันแห่งความทรงจำเลยนะ”

“นั่นสินะ แต่งก่อนเดททีหลัง มันก็แปลกดีแหละ”

“อาร่า คราวนี้ไม่ปฏิเสธเรื่องแต่งงานเหมือนครั้งก่อนๆด้วยเหรอ”

“ม่า ใช่ครับ”

ถ้าปฏิเสธ ผมคงไม่นัดเดทเธอหรอก 

“จะบอกว่าตอนนี้เธอมีจิตสำนึกความเป็นสามีแล้วใช่มั้ย?”

“…..”

“คาสึโตะคุงรู้ใช่มั้ยว่า หนึ่งในความทุกข์ที่ใหญ่ที่สุดของมนุษย์คือการเมินเฉยนะ”

หืม  รู้สึกได้ว่า วันนี้และตอนนี้ เธอพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังมาก

ผมอยากจะแหย่ด้วยการปฏิเสธเธอเล่นอีกสักครั้ง แต่คิดว่าไม่ทำดีกว่า แต่ก็นะ เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศอึดอัดในตอนนี้ ผมเลือกเปลี่ยนหัวข้อสนทนาแทน

 

“รินกะชอบดูหนังรักรึเปล่าครับ”

หนังที่ผมจองดูด้วยกันวันนี้คือหนังรัก ผมประเมินว่าเธอคงน่าจะชอบแหละ แต่วัตถุประสงค์ของคำถามผมไม่ได้อยากรู้ว่าเธอชอบหนังหรือไม่ แต่เป็นการเลี่ยงหัวข้อสนทนาก่อนหน้าต่างหาก

“ไม่ค่อยได้ดูนะ”

แต่คำตอบเธอก็ทำผมทึ่ง เพราะผมคิดว่า คูลเดเระแบบเธอควรจะชอบดูหนังรักนะ

“ถ้ามีเวลาว่างดูหนังล่ะก็ ชั้นเลือกเล่นเกมออนไลน์มากกว่าน่ะ”

“เหตุผลที่เลือกเพราะชอบเล่นเกมสินะ สมเป็นไอดอลเกมเมอร์สุดๆ”

“..เหตุผลจริงๆคือเพราะคาสึโตะคุงต่างหาก”

“ผมเนี่ยนะ? “

รินกะพยักหน้า กล่าวต่อ

“สำหรับชั้นแล้ว การเล่นเกมส์ออนไลน์ คือการได้พบปะพูดคุยกับคนอื่น แน่นอนว่าเกมส์มันก็สนุกด้วย แตจริงๆแล้วคือเพราะโลกออนไลน์เป็นโลกที่ได้พบกับคาสึโตะคุงอยู่น่ะ”

“ง..งั้นเหรอครับ”

“ถ้าเข้ามาเล่นเกมแล้วไม่เจอคาสึโตะ ป่านนี้เล่นได้สักสองอาทิตย์คงลบเกมทิ้งไปแล้ว”

“น่าเสียดายออก เกมมันมีอะไรดีๆให้ทำเยอะมากเลยนะครับ  อีเว้นก็เยอะ เอาแค่ความลึกซึ้งเรื่องขุดแร่ในเกมนี้ คุยกันเป็นวันก็ไม่หมดอะครับ”

สรุปรวบรัดสั้นๆว่า พอทั้งสองคนคุยกันเรื่องเกม ทั้งคู่ก็หายเกร็ง คุยกันได้ตามปกติ ราวกับว่า โลกความจริงที่อยู่ตอนนี้ พวกเขาเป็น “ริน” กับ “คาสึ” 

คุยกันได้สักพัก หนังก็เริ่มฉาย ทั้งสองคนเงียบเสียงลงพักหนึ่ง ก่อนที่รินกะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผม เอ่ยกระซิบข้างหู รู้สึกถึงลมหายใจอบอุ่นของรินกะ

 

“เอ่อ คาสึโตะคุง”

“หือ?”

“จับมือกันเหมือนตอนก่อนเข้าโรงก็ได้นะ ถึงเราจะอยู่ในโรงหนังแล้วก็ตาม”

“พวกเราเป็นสามีภรรยากันแล้ว ผมคิดว่าคุณอยากทำอะไร ผมก็พร้อมเสมอครับ”

“…..อืม..”

หลังจากรินกะตอบรับสั้นๆ ผมยื่นมือซ้ายกุมมือขวาของรินกะ

สรุปว่าตอนนี้ผมตื่นเต้นกับการจับมือเธอจนไม่ได้มีสมาธิกับการดูหนังเลย กล้าพูดได้เต็มปากว่าถึงไม่ต้องส่องกระจกตอนนี้ก็รู้เลยว่าหน้าผมแดงเข้มสุดๆแน่นอน

ผมเบนสายตาจากจอทีวี ลอบชำเลืองมองรินกะ

จังหวะโบ๊ะบ๊ะมาก เพราะรินกะก็ทำแบบเดียวกับผมพอดี สายตาเราทั้งคู่ประสานกัน

….รินกะ..เธอเองก็หน้าแดงเหมือนกันแฮะ

รินกะที่ตั้งใจเป็นภรรยาผม แต่เธอกลับเขินหน้าแดงเพียงแค่เรื่องจับมือ

หลังจากนั้น ผมกับเธอดูหนังจนฉายจบ ก็ออกมาจากโรง คุยกันเรื่องเนื้อหาหนัง แต่ผมก็คุยได้ไม่ค่่อยรู้เรื่องมาก

เพราะเนื้อหาหนังมันไม่เข้าหัวผม สิ่งที่มีในหัวผมตอนนี้คือเรื่องจับมือรินกะ และความอบอุ่นจากมือเธอที่ยังคงเหลือในมือซ้ายของผม

แต่คิดว่า ไม่ใช่แค่ผมคนเดียว รินกะก็เป็นเหมือนผมไม่ต่างกันหรอก

สุดท้ายพวกเราเลิกคุยเรื่องเนื้อหาหนัง  เพียงแค่เดินกุมมือกันออกจากโรงหนังเงียบๆ สัมผัสถึงความอบอุ่นจากมืออีกฝ่ายโดยไม่จำเป็นต้องพูดากัน

 

****

จบ CH7-1

อ่าน Netoge no Yome ga Ninki Idol datta ネトゲの嫁が人気アイドルだった ~クール系の彼女は現実でも嫁のつもりでいる~ CH7-2 ความรู้สึกอันบริสุทธิ์

พวกผมเดินเคียงข้าง จูงมือกันบนทางเดินโดยไม่พูดกันเลย
กะแล้วว่าถึงจะบอกว่าตั้งใจเป็นสามีภรรยา แต่พอมาเดทจริง มันก็มีความต่างที่ยังสามารถบอกได้ชัดเจนว่าพวกเรายังไม่เป็นสามีภรรยาแท้จริง เพราะขาดประสบการณ์หวานแหววในช่วงคบกันนี่แหละ
“คาสีโตะคุง..”
“ว่าไงครับ”
“ไม่มีอะไร…แค่อยากลองเรียกชื่อเธอน่ะ”
“ง..งั้นเหรอครับ”

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว ผมคิดว่า หากความสัมพันธ์เราคืบหน้าไปยิ่งกว่านี้ เราสองคนจะเป็นไงบ้างนะ .. ไม่สิ นี่กุคิดไรอยู๋ฟะ
แต่ว่า ผมอยากเห็นสีหน้ารอารมณ์ของรินกะมากกว่านี้ ใบหน้ารินกะที่ไม่สามารถเห็นได้ในโลกออนไลน์
“อ๊ะ”
จู่ๆรินกะเหมือนสังเกตอะไรบางอย่าง สีหน้าซีดลง รีบหลบมาอยู่หลังผม เกิดอะไรขึ้นหว่า
ขณะที่เกิดข้อสงสัย ไม่นานก็ได้คำตอบกระจ่าง เพราะว่า ผมเห็นกลุ่มผู้ชายสามคน มองมาที่ผม ไม่สิ มองที่รินกะล้วนๆแล้วซุบซิบกัน
งานน่าจะหยาบแล้วล่ะ
ผมรีบพารินกะเดินตัดเลาะเข้าซอยลัดที่คนไม่นิยมเดิน หนีออกไปให้ห่างเป้าสายตาจากกลุ่มคนพวกนั้น

“ตะกี้..ความแตกรึเปล่า”
“ไม่หรอก พวกนั้นอาจจะสงสัยนิดหน่อยว่าชั้นเป็นคนหน้าเหมือน..ล่ะมั้ง”
รินกะกล่าวด้วยสีหน้าเก็บซ่อนความกังวลไว้ไม่มิด
“ถ้าความไม่แตกก็สบายใจได้ครับ ผมคิดว่าไม่มีปัญหาแล้วล่ะ”
“นั่นสินะ งั้นเราเลือกเดินทางที่คนไม่ค่อยอยู่กันเยอะละกัน”

ไอ้การเดทกับไอดอลสุดฮอต หากแฟนคลับคนอื่นรู้เข้า มันคงเป็นเรื่องยาวแน่ พวกเขาจะโกรธเกรี้ยวและตัดการสนับสนุน นั่นย่อมหมายความว่าชีวิตไอดอลของรินกะจะจบลงทันที
ผมรู้ว่าวงสตาร์มายไม่ได้มีข้อห้ามเรื่องคบแฟน แต่มันก็เป็นเรื่องที่รู้กันดีโดยไม่ต้องตั้งกฏว่าอย่าให้เรื่องมีแฟนหลุดไปถึงหูสาธารณะชน

ผมสนุกกับการเดทกับรินกะมาก แผนเดทของผมคิดเผื่อไว้ยันเย็นเลย แต่ว่าในสถานการณ์แบบนี้ จะเดทต่อคงไม่ดี
“ผมว่าวันนี้พอดีกว่าครับ”
“เอ๋?”
“ถ้าเราอยู่ด้วยกันต่อ ผมว่าอันตราย วันนี้เราพอแค่นี้ดีกว่าครับ”
ผมพูดให้รินกะที่ยังคงหลบอยู่ด้านหลังผมฟัง
ผมไม่อยากให้ชีวิตไอดอลของเธอต้องจบลงโดยที่สาเหตุเกิดจากผม
ถึงโลกความจริงจะเดทไม่ได้ แต่คิดแง่ดี เรายังมีโลกออนไลน์อยู่นะ

…….
ถึงตอนนี้ รินกะก็ยังคงไม่พูดตอบผม ผมคงทำได้แค่ฝืนใจกล่าวยอมรับความเป็นจริง
“ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่วันนี้ผมสนุกมาก ขอบคุณนะครับ รินกะ”
ผมกล่าวจบรวดเดียว ส่งรอยยิ้มให้เธอ
รินกะอยู่ด้วยกันกับผม ยังไงก็เสี่ยง ผมไม่อยากเพิ่มความเสี่ยงไปมากกว่านี้

ถึงเธอจะชอบผมมากแค่ไหน แต่ถ้ารินกะตัดสินใจด้วยตรรกะ ยังไงเธอก็น่าจะยอมรีบสิ่งที่ผมพูด
“อย่าไปนะ..”
รินกะคว้าแขนเสื้อผม
หากผมแใส่แรงสักนิดก็สามารถกระชากแขนเสื้อจากมือเธอได้ไม่ยาก แต่ท่าทางอ่อนแอของเธอทำให้ผมไม่ขยับ
เธอก้มหน้าลง ทำให้ผมไม่เห็นสีหน้ารินกะ เธอกล่าวขอร้องด้วย้ำเสียงแผ่วเบาราวกับอ้อนวอนสิ่งศักสิทธิ์

“…อยากจะอยู่ดัวยกัน..ให้นานกว่านี้อีกนิด”
“..ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ”
“คาสึโตะคุงอุตส่าชวนชั้นออกเดทแท้ๆ”
“รินกะ..”
“ทั้งที่เป็นเดทแรกแท้ๆ..”
น้ำเสียงไพเราะของรินกะตะกุกตะกัก เธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหล

ถ้าผมรู้ว่าผลลัพธ์ของการชวนเธอออกเดท แล้วเห็นเธอต้องทุกข์ทรมานขนาดนี้ ผมคิดว่าไม่ควรจะชวนเธอเดทตั้งแต่แรกเลย
รู้อยู่แก่ใจว่าการเดทในโลกความจริงมันมีความเสี่ยงที่ความลับจะแตก แต่ความปรารถนาที่อยากจะอยู่ด้วยกันกับคนที่ชอบ มันคือความปรารถนาบริสุทธิ์ เลยมโนเข้าข้างตัวเองด้วยว่าหากรินกะปลอมตัวมา ความลับคงไม่แตก

“ไปสถานที่ที่ไม่มีคนเห็นกันเถอะ..บ้าน..ใช่แล้ว..บ้านไง คาสึโตะคุง มาบ้านชั้นมั้ย”
รินกะเงยหน้าสบตาผม ยื่นข้อเสนอ
“บ้านเหรอครับ”
“วันนี้ที่บ้านไม่มีใครอยู่จนถึงเย็น ถ้าเดทที่บ้านชั้น เธอคิดว่าไง”
แน่นอนว่า ผมไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธ
ถึงแผนเดทของผมจะต้องพับเก็บเพราะเหตุการณ์ไม่คาดฝัน แต่นั่นมันเรื่องเล็กน้อยมาก
ผมพยักหน้ากับคำขอเธอ รินกะจึงส่งรอยยิ้มโล่งอก
*******

ผมมาถึงบ้านรินกะประมาณเที่ยง
ด้วยความที่มีหลายเรื่องเกิดขึ้นเลยลืมหิว พอมาถึงบ้าน รินกะเลยจะไปเตรียมทำอาหารให้

เธอสวมผ้ากันเปื้อน มัดผมหางม้า ท่าทางคล่องแคล่ว ภาพรินกะที่ผมเห็น ทำเอาใจเต้นตึกตักไม่เปลี่ยนแม้ว่าผมจะเคยเห็นครั้งก่อนหน้าแล้วก็ตาม
รินกะบอกให้ผมดูทีวีรอไปก่อนขณะทีผมนั่งรอที่โซฟา
ผมเปิดทีวี รายการที่ฉายตอนนี้คือ รายการทีวีที่กำลังกล่าวถึงความโด่งดังของวงสตาร์มาย การพัฒนาของวง ตอนนี้รายการพูดถึงความร่าเริงของคุณคุรุมิซากะ และประเมินว่าน้ำเสียงของรินกะตอนร้องเพลงทรงพลังมากขนาดไหน

“เจ๋งไปเลยแฮะ”
ไม่อยากจะเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อ ว่าผม คือคนที่ช่วยวง และผมในตอนนี้กำลังอยู่ในบ้านของไอดอลสุดฮอตด้วย วันเวลาที่ได้ใช้ชีวิตและเจอเธอมีแต่เรื่องน่าตื่นเต้นเกิดขึ้นไม่เว้นวัน
หลังจากนั่งดูรายการทีวีได้พักหนึ่ง รินกะตะโกนมาว่า อาหารกลางวันเรียบร้อยแล้ว ผมจึงลุกจากโซฟาไปที่โต๊ะกินข้าว
เมนูที่รินกะทำคือข้าวผัดส่งกลิ่นหอมฉุย จัดหนักวัตถุดิบและเครื่องแบบเต็มๆ เห็นหน้าตาอาหารนึกว่ากินที่ร้านเลย
“สุดยอดเลยครับ แค่เห็นก็รู้เลยว่าอร่อยสุดๆแน่”
“งั้นเหรอ ตอนเด็กๆชั้นชอบทำอาหารอยุ๋แล้ว มั่นใจได้เรื่องรสชาติแน่ๆ”
รินกะเลื่อนจานข้าวมาที่ตรงหน้าผม
“คาสึคุง ทานได้เลยนะ”
“โอ้ จะทานละนะครับ”

ผมตักข้าวผัดเข้าปาก
“โว้ว อร่อยสุดๆ”
มันอร่อยจริงๆไมาได้แกล้งยอ
“ดีใจที่รสชาติถูกปากนะ”
“อร่อยจริงๆครับ นี่เป็นข้าวผัดที่ร่อยที่สุดในบรรดาข้าวผัดที่ทานตลอดชีวิตตั้งแต่ผมเกิดมาเลย”

“ฮะฮะ ที่จริงแล้ว ข้าวผัดจานนั้นชั้นใส่อะไรดีๆเข้าไปด้วยนะ”
“…อะไรดีๆที่ว่าคือ?”
ผมวางช้อนลง เงยหน้ามองรินกะ
รินกะเผยรอยยิ้มปลื้มปิติ นัยตาเธอเป็นประกายวิบวับ
“ใช่แล้ว อะไรดีๆนั่นแหละ ฮะฮะ”
“…..”

ชิบหายละ นี่กุควรจะแดกต่อดีมั้ยวะ
ถึงจะมีคำถาม แต่สุดท้าย ความหิวจนท้องว่างก็เอาชนะข้อสงสัย
ไม่หรอกมั้ง เธอคงไม่ใส่อะไรแปลกๆลงไปหรอก
ให้ผมเดา คงเป็นอะไรดีๆน่ารักประมาณว่า “ชั้นใส่ความรักลงไปในอาหารให้คาสึโตะคุง ทานให้เยอะๆนะ”
ผมเดาไม่ผิดแน่
ไม่สิ มันถูกชัวร์ๆไม่ต้องคิดต่อให้รกหัว

“เป็นอะไรเหรอคาสึโตะคุง ไม่ทานต่อละเหรอ”
“อ.. เดี๋ยวทานต่อครับ”
“ทานในส่วนของชั้นด้วยก็ได้นะ”
“ไม่ดีหรอกครับ รินกะก็ควรจะทานข้าวด้วยนะครับ”
“ไม่ต้องห่วงชั้นหรอกค่ะ แค่ชั้นเห็นคาสึโตะคุงทานข้าวอย่างเอร็ดอร่อย ชั้นก็อิ่มใจแล้ว”
รินกะส่งรอยยิ้มยินดีจากก้นบึ้งหัวใจ
เห็นรอยยิ้มเธอ สิ่งที่ผมทำได้มีทางเดียวคือ ทานต่อนั่นแหละ
ผมสลัดความคิดแง่ลบก่อนจะลงมือทานข้าวผัดฝีมือรินกะต่อจนหมด

***

จบCH7*2

อ่าน Netoge no Yome ga Ninki Idol datta ネトゲの嫁が人気アイドルだった ~クール系の彼女は現実でも嫁のつもりでいる~ CH7-3 ความรู้สึกอันบริสุทธิ์

อ่าน Netoge no Yome ga Ninki Idol datta ????????????????~????????????????????~ CH7-3 ความรู้สึกอันบริสุทธิ์

หลังจากทานข้าวเสร็จ พวกผมย้ายมานั่งเล่นที่ห้องรินกะ พูดคุยกันถึงเรื่องราวอดีตที่ผ่านมาไม่ก็เรื่องเกม เช่น พบกันครั้งแรกตอนไหน ไปขุดแร่ในเกมมีที่ไหนได้ของโหด  ไม่ได้คุยเรื่องรักๆใคร่ๆกันเลย

คุยไปคุยมา เวลาก็ผ่านไปจนเริ่มเย็น แสงแดงสีส้มอบอุ่นสาดส่องเข้ามาที่ห้อง

เวลาผ่านไปเร็วกว่าที่คิดแฮะ ตอนนี้ดูเหมือนใกล้ได้เวลาที่ครอบครัวรินกะจะกลับบ้านละ

“…….”

“……”

พอถึงเวลาเย็น จู่ๆผมกับรินกะก็ไม่รู้จะคุยอะไรต่อ แสงแดดอบอุ่นที่ส่องในห้อง ราวกับเป็นสัญญาณที่ผมกับรินกะต้องจากกันแล้ว

ผมนั่งอยู่เคียงข้างรินกะไหล่แทบจะชนไหล่  แอบเหลือบมองรินกะ เป็นจังหวะเดียวกับที่เธอเหลือบมองผมเช่นกัน

สายตาผมกับเธอประสานกัน เห็นภาพของอีกฝั่งอยู่ในแววตาของอีกคน

ต้องทำไรสักอย่างแล้ว

เวลานี้แหละ ผมควรจะสารภาพความรู้สึกให้รินกะรู้

จริงๆก็เรื่อง่ายแค่สารภาพ แต่ความตื่นเต้นมันเอาเรื่องเล่นเอาตอนนี้ มือเหงื่อชุ่มเลย

“รินกะ..คือว่า..ผมมีเรื่องจะบอกครับ”

“มีอะไรเหรอ ว่ามาสิ”

รินกะมองผม กล่าวด้วยท่าทางจรืิงจัง

ระห่างของผมกับเธออยู่ใกล้ชิดกันมากจนเห็นทุกองคาพยพใบหน้าของอีกฝั่ง 

โอ๊ยยย ตื่นเต้นชิบเป๋ง

แต่ว่า หมดเวลาตื่นเต้นแล้วโว้ย ลูกผู้ชาย ต้องพูดออกไปได้แล้ว

“รินกะชอบผมจริงๆใช่มั้ย”

“ใช่แล้ว เราเป็นสามีภรรยานี่นา”

“…ผมน่ะ ก่อนหน้านี้ยังไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเอง เลยไม่ได้สารภาพความรู้สึกให้คุณรู้..”

“….”

“แต่ว่า..ตอนนี้ผมรู้แล้ว.. ผมอยากจะบอกรินกะว่า..”

“แปบนะ”

“……เอ๋?”

ก่อนที่ผมจะสารภาพตวามรู้สึกจบ รินกะขัดจังหวะซะก่อน เล่นเอาผมปากอ้าตาค้าง

“คาสีโตะคุงตั้งใจจะสารภาพความรู้สึกอย่างจริงจังสินะ”

“อ..อืม”

“แต่ว่าชั้น..คือว่า..”

เอ๋ ความรู้สึกเลวร้ายเริ่มก่อตัวในใจผม ทำไมเธอขัดจังหวะไม่ให้ผมพูด  ถ้าเป็นเกมส์ นี่มันอีเว้นแบ้ดเอนด์สุดๆเลยนี่หว่า

อย่าบอกนะว่า เธอจะสารภาพกับผมว่า จริงๆแล้วเธอมีคนที่ชอบอยู่แล้ว หรือไม่ก็ ความรู้สึกที่เธอมีให้ผมจริงๆแล้วแค่หลอกกันเล่นขำๆ

“ความจริงแล้วชั้นตั้งใจจะเก็บเรื่องนี้ไว้ตลอด  ..แต่ว่า..มาถึงจุดนี้แล้ว ชีั้นคิดว่าไม่ใช่การกระทำที่ดีน้ะ”

“พูดถึงเรื่องอะไรครับ”

“ขอโทษนะคาสึโตะคุง ที่จริงแล้วชั้นมีความลับบางอย่างน่ะ”

“ความลับเรื่องอะไรเหรอครับ”

ความรู็สึกผมตอนนี้ ไม่ต่างกับมีใครมาจับผมห้อยหัวเล่นบันจี้จัมป์เลย

“มันเป็นความลับที่หากคาสึโตะรู้เข้า เธออาจจะเกลียดชั้นเลยก็ได้น่ะสิ”

“อะไรนะ?”

ความลับที่หากผมรู้แล้วอาจะเกลียดรินกะเลยเหรอ ม้นต้องเป็นความลับที่ยิ่งใหญ่มากแน่

“คาสึโตะคุงคิดถึงเรื่องชั้นด้วยความกังวลมาตลอด จนวันนี้เธอชวนชั้นออกเดท  ชั้นดีใจมากๆ ไม่สิ เพราะความตั้งใจของเธอทำให้ชั้นรู้สึกว่าการเก็บความลับเรื่องนี้ไว้มันทำให้ชั้นทุกข์ใจมาก”

“ความลับมันคืออะไรครับ”

“ให้ดูของจริงเลยน่าจะเข้าใจง่ายกว่า”

รินกะลุกขึ้นยืน เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า 

“…… “

ข้างในก็เป็นตู้เสื้อผ้าที่ทีชุดไปรเวทและชุดไอดอลแขวนไว้เต็มตู้  

ก็ไม่เห็นจะมีอะไรแปลกเลยนี่นา…

เอ๊ะ..เฮ้ย …ไม่สิ

ตรงชั้นล่างตู้ มีตุ๊กตาวางอยู่4ตัว ขนาดตุ๊กตาตัวเล็กน่ากอดกำลังดี

ตุ๊กตาพวกนี้เป็นตุ๊กตารูปคน ทำอย่างปราณีตมาก ให้ความรู้สึกว่ามันเหมือนคนจริงๆ

ใช่ ให้ความรู้สึกเหมือนคนจริงๆ เพราะว่าตุ๊กตาพวกนั้นมันคือตุ๊กตาที่ทำเลียนแบบผมเอง

“น..นี่มัน”

“ตุ๊กตาคาสึโตะค่ะ”

“….

ผมปากอ้าค้าง พูดไม่ออก
ตุ๊กตาพวกนี้ รินกะเป็นคนทำเองเหรอ
ถือว่าทำได้ออกมาหน้าตาใกล้เคียงกับผมมากสุดๆ
“คือว่า..ทุกคืนเวลานอน ชั้นจะต้องนอนกอดตุ๊กตาคาสึโตะคุงด้วยเสมอ…”
“เอ๋..?”
“ยิ่งวันไหนชั้นเหนื่อย ชั้นจะเอาทั้งหมดมานอนกอดพร้อมกัน พอทำแบบนี้แล้ว มันช่วยบรรเทาความปราราถนาของชั้นที่อยากให้คาสึโตะคุงกอดในชีวิตจริง ตอนนี้ชั้นทำมาทั้งหมดสี่คนละ”
“ไม่ใช้ลักษณะนามเป็น ตัว แต่ใช้เป็น คนเลยแฮะ….”
“คาสึโตะคุงเห็นชั้นทำแบบนี้ เธอคงเกลียดชั้นแล้วสินะ”
รินกะถามด้วยน้ำตาคลอเบ้า รู้เลยว่าเธอกังวลมากขณะที่คุยกับผม
อย่างนี้นี่เอง นี่สินะความลับของเธอ
ผมนึกย้อนกลับไปวันที่โนโนอะมาที่ห้อง แล้วรินกะบอกให้ผมไปซ่อนตัวที่เตียง ตอนนั้นก็แปลกใจว่ามีตู้เสื้อผ้าเป็นตั้วเลือกที่ดีกว่าแต่เธอไม่เลือก ที่แท้เพราะเธอปิดบังความลับซ่อนตุ๊กตาคาสึโตะไว้ในนี้นี่เอง

 

หน้าปกสปอย

****หมายเหตุจากผู้แปล  ถือว่าตนแต่งเรื่องนี้มันเฟี้ยวจริงๆ หน้าปกสปอยเนื้อเรื่องทุกอย่างแล้ว แต่ถ้าดูเฉยๆจะคิดว่าปกมันน่ารัก ไม่มีอะไรเลย

 

“คาสึโตะคุงคงรู้สึกขยะแขยงสินะที่เธอรู้ว่าชั้นทำตุ๊กตาพวกนี้เอามานอนกอดทุกคืน”

“ป..เปล่านะครับ ไม่ได้รู็สึกแบบนั้นเลย”
“พูดจริงเหรอ”
“อืม”

ผมพยักหน้าให้รินกะ เธอที่ตอนแรกทำท่าจะร้องไห้เต็มแก่แล้ว สูดลมหายใจลึกเสียงสั่น

ม่า ถามว่าตกใจมั้ยก็ตกใจแหละ ไอ้ที่เรียกว่าตุ๊กตาว่าคน แทนที่ จะเรียกว่า ตัว เล่นเอาสะอึกเลย
แต่ว่า ถ้าคุณเห็นความพิถีถิถันและความสมจริงของตุ๊กตา คุณจะรู้เลยว่า มันไม่ได้ทำลวกๆ แต่คนทำต้องใส่ใจในทุกกระเบียดนิ้ว
ลองคิดสภาพว่า ผมเพิ่งเจอกับรินกะได้แค่เดือนเดียวเท่านั้น แต่เธอทำตุ๊กตางานฝีมือที่ละเอียดได้ขนาดนี้ คุณต้องให้ค่าในจุดๆนี้ด้วย
“แล้วก็..ทีจริงแล้ว..ไม่ได้มีแค่เรือ่งนี้เรื่องเดียวน่ะ”
“เอ๋ หมายถึงมีตุ๊กตาคาสึโตะคคุงตัวอื่นอีกเหรอครับ”
“เปล่าค่ะ อันนี้คือคอลเลคชั่นคาสึโตะหมายเลขสองน่ะ”
รินกะกล่าวด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจซะด้วย
เธอดึงโปสเตอร์สตาร์มายที่ติดตรงกำแพงออก สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือ ภาพมินิโปสเตอร์ของผมตอนกำลังกินข้าวในห้องเรียน
“เป็นไงล่ะ น่ารักดีมั้ยคะ”
“ไม่คิดแบบนั้นเลยครับ อันนี้เขาเรียกภาพแอบถ่ายนะเจ๊ แล้วนี่คุณไปถ่ายผมตอนไหน ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย”
“ไม่ได้แอบถ่ายซะหน่อย ชั้นแค่ถ่ายภาพสามีชั้นเฉยๆ ไม่ได้เรียกว่าแอบถ่ายซะหน่อย”
โอ้โห ชักเริ่มหนักข้อแล้วเว้ย
“ก่อนนอนทุกคืน ชั้นจะนอนกอดตุ๊กตาคาสีโตะคุงพลางจ้องมองมินิโปสเตอร์จนกว่าชั้นจะผล็อยหลับไปนะ ฮะฮะ”

เช็ดเชร้ ไอดอลสุดฮอตแกทั้งทำตุ๊กตาผม แถมยังแอบถ่ายรูปผมเป็นมินิโปสเตอร์ด้วยเลยเว้ย
“ขอโทษนะคะคาสึโตะคุง ชั้นคิดว่าสิ่งที่ชั้นทำไม่ได้มีอะไรผิดปกติ มันเป็นแค่ความรู้สึกที่อยู่ภายใน ต้องหาทางระบายน่ะ”
“ความรู้สึกทีต้องหาทางระบายเหรอครับ?”
“แต่ว่า..ถึงแม้ชั้นจะทำขนาดนี้ก็ยังไม่เติมเต็มความต้องการของชั้น มันก็แค่ช่วยระบายความรู้สีกข้างในได้นิดหน่อยเท่านั้นเอง”
“..งั้นเหรอครับ”
ผมไม่รู้จะพูดอะไรกับเธอเลย
สิ่งที่รู้คือรินกะคิดถึงผมในระดับที่ไม่ธรรมดาเลย

ว่าไป เดี๋ยวนะ พึ่งนึกบางอย่างออก
“ตะกี้เธอบอกว่า คอลเลคชั่นชุดสองใช่มั้ย แปลว่ามีชุดที่สามเหลืออยู่สินะ”
“ถูกต้องนะคะ”

****

จบ CH7-3

สรุป

ถ้าหาเล่นเว็บพนันที่ดี เรามี 5 ข้อดีตามที่บอกก่อนหน้า ฉะนั้น ขอยืนยันว่า เล่น ไฮโลออนไลน์ กับเรา ได้เงินจริง จ่ายเป็นแสน เพราะเป็นเว็บตรงไม่ผ่านเอเย่นต์ หากท่านคิดถึงบรรยากาศการเล่นไฮโล ให้เว็บเราเป็นตัวเลือกให้คุณได้ครับ ฝากถอนไวไม่เกิน 1 นาที คุ้มมากๆ

Share this

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
สันทนาการ
สำหรับผู้ต้องการอ่านนิยายได้เงินล่าสุด ตามมาจากเฟส kurakon
อ่านก่อนใคร
4.8/5 - (53 votes)